หย่งกวงได้ยินคำพูดของชายหนุ่มชุดขาวก็อดเอ่ยด้วยรอยยิ้มขื่นไม่ได้ “ฉันถูกมัดไว้แบบนี้จะปลดล็อกได้ยังไงล่ะ อย่างน้อยที่สุดก็ต้องปล่อยมือฉันออกนะ” เขาหันหน้าไปหาลั่วล่างแล้วเอ่ยว่า “ในเมื่อพี่ซีพูดแบบนี้ นายก็ปล่อยมือสองข้างของฉันก่อน ฉันจะช่วยปลดล็อกโฮเวอร์คาร์ให้นาย”
สายตาของชายหนุ่มชุดขาวทอดไปยังตัวลั่วล่างอีกครั้ง มองลั่วล่างด้วยความคาดหวังอย่างเต็มเปี่ยม
ลั่วล่างลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาเห็นโฮเวอร์คาร์สามคันที่อยู่ไม่ไกลก็ผุดความคิดหนึ่งขึ้นมาและเอ่ยว่า “ไม่ต้องปลดล็อกแล้ว ตรงนั้นยังมีโฮเวอร์คาร์สามคันที่สมบูรณ์ดีอยู่ไม่ใช่เหรอ? ถ้านายไม่รังเกียจก็เอาหนึ่งในนั้นสักคันมาส่งฉันกลับไปเถอะ”
ชายหนุ่มชุดขาวได้ยินคำกล่าวก็ผงกศีรษะติดต่อกันและพูดว่า “ไม่รังเกียจ ไม่รังเกียจอยู่แล้ว นายเลือกโฮเวอร์คาร์สามคันนี้ได้ตามใจชอบเลย”
ลั่วล่างยิ้ม ไม่ได้ชี้ว่าต้องการคันไหนออกมาตรงๆ เขาแบกหย่งกวงขึ้นมาอย่างระมัดระวัง ให้หย่งกวงกลายเป็นตัวประกันของตัวเองมาขวางไว้ที่เบื้องหน้าเขา หลังจากนั้นก็ถอยหลังด้วยความระวัง ทันใดนั้นเขาก็ทะยานไปด้านหลังในตอนที่อยู่ไม่ห่างจากโฮเวอร์คาร์ทั้งสามคัน กระโดดไปที่โฮเวอร์คาร์คันหนึ่งที่อยู่ด้านข้าง จากนั้นก็เปิดประตูรถ เขายังคงเอาหย่งกวงมาขวางไว้ด้านหน้าตัวเอง จากนั้นก็ค่อยๆ ถอยเข้าไปนั่ง
ลั่วล่างเพิ่งนั่งลงบนที่นั่ง เห็นว่าฝ่ายตรงข้ามยังคงยืนอยู่ที่เดิมไม่ได้เคลื่อนไหวเล
