รถไว้ นอกจากคนด้านในแล้ว คนข้างนอกคิดจะเปิดประตูรถจำเป็นต้องใช้แรงทำลายแล้ว
หลังจากที่ลั่วล่างทำทุกอย่างนี้เสร็จแล้วก็เปิดใช้งานออปติคัลคอมพิวเตอร์อย่างใจเย็น ตอนนี้เขาภาวนาให้ติดเครื่องยนต์โฮเวอร์คาร์หลบหนีออกไปจากที่นี่ได้สำเร็จก่อนที่ฝ่ายตรงข้ามจะทำลายโฮเวอร์คาร์ ตอนนี้ต่อให้ลั่วล่างโง่เง่าอีกแค่ไหนก็รู้ว่าเขาตกหลุมพรางของอีกฝ่ายแล้ว คำพูดที่ชายหนุ่มชุดขาวคนนั้นกล่าวออกมามีแต่คำพูดหลอกลวงทั้งนั้น ไม่ได้ดูบริสุทธิ์จริงใจเหมือนกับท่าทีที่เขาแสดงเลย เขาลอบแค้นเคืองตัวเองที่เกิดความรู้สึกดีๆ ต่อศัตรูได้ง่ายขนาดนี้ สุดท้ายถึงได้ประมาทเลินเล่อ ล้มเหลวในตอนสุดท้าย ถูกคนลอบแว้งกัดจนได้รับบาดเจ็บ
ลั่วล่างตัดสินใจว่าจะจดจำบทเรียนเลือดนี้ไว้ ครั้งหน้าเขาไม่มีทางทำพลาดโง่ๆ แบบนี้แน่นอน…
ชายหนุ่มชุดสีน้ำเงินที่แทบจะถูกชายหนุ่มชุดขาวขวางไว้เกือบครึ่งตัวด้านนอกโฮเวอร์คาร์ลดมือลงด้วยความหงุดหงิดในมือเขามีธนูสั้นขนาดพกพาที่งดงามอย่างยิ่งยวด และแสงสีเงินสายนั้นก็คือลูกศรขนาดพกพาที่ยิงออกมาจากบนธนูสั้น
เขาเก็บลูกศรสั้นขึ้นมา นิ่วหน้าเอ่ยว่า “พี่ซี ตอนนี้ควรจะทำยังไงดี?” ไม่นึกเลยว่าปฏิกิริยาตอบสนองของลั่วล่างยังคงฉับไวขนาดนี้ ถูกอีกฝ่ายหลบการโจมตีไปได้ภายใต้สถานการณ์ที่เขาลงมืออย่างกะทันหัน…
ชายหนุ่มชุดขาวมองโฮเวอร์คาร์ที่ถูกล็อกไว้อย่างแน่นหนาด้วยความบูดบึ้ง แค่นเสียงเย็นกล่าวว่า “ยังทำอะไรได้อีก
