งเขากรอกที่อยู่ได้สำเร็จ เขาก็ให้โฮเวอร์คาร์พาเขาหลบหนีออกไปจากที่นี่ได้แล้ว…ในขณะที่เขากำลังคิดจะยกมือกรอกข้อมูลเข้าไป เขากลับพบว่าขยับเขยื้อนแขนขวาของตัวเองไม่ได้ เขาตกตะลึงทันใด ยังไม่ทันได้ครุ่นคิดสาเหตุให้ละเอียดก็รู้สึกว่าเบื้องหน้าตัวเองพร่ามัว ทั่วทั้งร่างหนักอึ้งมึนงงขึ้นมา
แย่แล้ว! นี่มันยาสลบออกฤทธ์ชะงัด! ลั่วล่างย่อมรู้ว่านี่มันเกิดขึ้นจากอะไร ไม่จำเป็นต้องคิดเลย บนแสงสีเงินที่ยิงทำร้ายเขาสายนั้นต้องทายาชาที่ได้ผลชะงัดเอาไว้แน่นอน ไม่อย่างนั้นเขาไม่มีทางเกิดอาการเร็วขนาดนี้
ลั่วล่างกัดปลายลิ้นตัวเองโดยไม่ลังเล อาศัยความเจ็บปวดอย่างรุนแรงนี้คว้าจิตใจที่กำลังจะแตกกระเติงกลับมาอย่างรวดเร็ว เขาต้องกรอกที่อยู่ที่เขาต้องการจะไปให้สำเร็จจงได้ในช่วงเวลาสุดท้ายนี้
มือขวาไร้ความรู้สึกไปแล้ว ลั่วล่างกัดฟันแน่น พยายามชูมือซ้ายที่อ่อนยวบไร้เรี่ยวแรงขึ้นมา เขาเริ่มกรอกที่อยู่บ้านพักของตัวเองลงไป หลังจากนั้นก็กดปุ่มยืนยัน เมื่อเขาเห็นหน้าจอของออปติคัลคอมพิวเตอร์เด้งว่า จุดหมายปลายทาง: xxxxx โปรดกด YES เพื่อยืนยัน โปรดกดตัวเลือก NO เพื่อยกเลิก ลั่วล่างใช้เรี่ยวแรงแทบทั้งหมดในตอนที่กดปุ่ม เขากดปุ่ม YES แรงๆ หลังจากนั้นตัวเขาก็หมดสติไปโดยสิ้นเชิง
……
เสี่ยวซื่อที่อยู่ในโลกเสมือนจริงแสดงร่องรอยทั้งหมดหลังจากที่ลั่วล่างออกไปจากหอฝึกฝนร่างกายออกมาตรงหน้าหลิงหลานทีละอัน
16:09 ลั่วล่างได้รับข้
