กพื้นที่พวกเขาสองคนยืนอยู่เป็นศูนย์กลางออกไปด้านนอก เห็นได้ถึงพลังมหาศาลที่คนทั้งสองแบกรับไว้
ทั้งสองคนชะงักงันไปหลายวินาทีก่อนจะถูกดีดออกไปฉับพลัน หลิงหลานถอยหลังไปเจ็ดแปดก้าวถึงค่อยยืนนิ่ง ส่วนฮั่วเจิ้นอวี่ก็ถอยหลังไปเจ็ดแปดก้าวเช่นเดียวกัน ดูเหมือนว่าพวกเขาสูสีกัน แต่พวกเขาสองคนยังมีบางอย่างที่แตกต่างกัน สีหน้าของหลิงหลานยังคงเย็นชาเหมือนเก่า แต่สีหน้าของฮั่วเจิ้นอวี่กลับขึ้นสีแดงก่อนจะซีดขาว หลังจากนั้นก็เห็นมุมปากของเขามีเลือดไหลซิบๆ
ฉากนี้ทำให้ทุกคนที่ชมการต่อสู้อยู่ด้านล่างส่งเสียงฮือฮา ผู้คนทั่วทั้งเขตพื้นที่ของเหลยถิงหน้าเปลี่ยนสียกใหญ่ โดยเฉพาะหลินจื้อตง ดวงหน้านั้นดูย่ำแย่ทันที น่าเกลียดจนไม่อาจมองตรงๆ ได้
“นี่มันเป็นไปได้ยังไง!” ไม่เพียงบรรดานักเรียนเก่าที่ชมการประลองด้านล่างเวทีทำใจเชื่อได้ยากแล้ว กระทั่งผู้นำของกลุ่มอำนาจในบ็อกซ์ใหญ่ต่างๆ ก็ร้องอุทานออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย ไม่กล้าเชื่อฉากที่ตัวเองเห็น
ไม่ว่านักเรียนเก่าเหล่านั้นจะตกตะลึงอย่างไร สมาชิกกลุ่มนักเรียนใหม่เห็นฉากนี้ทยอยกันกระโดดร้องเชียร์ขึ้นมา อย่างที่คิดไว้เลย ลูกพี่หลานคือคนที่ไม่มีใครสามารถเอาชนะได้
คนของเหลยถิงเห็นคนของกลุ่มนักเรียนใหม่ปรบมือฉลองอยู่ตรงนั้นก็เงียบลงบ้างอย่างเห็นได้ชัด มีคนของเหลยถิงจำนวนไม่น้อยได้แต่ปลอบใจตัวเองอย่างสุดชีวิต ลูกพี่ฮั่วของพวกเขาอาจจะดูถูกศัตรู กระบวนท่านั้นไม่ได้
