้างความฮือฮาในปีนั้น
หลินจื้อตงมองไปยังเด็กหนุ่มที่ต่อสู้พัวพันกับเนี่ยเฟิงหมิงบนเวทีประลองด้วยสีหน้าย่ำแย่ หรือว่านี่ก็คือปีศาจอัจฉริยะที่จางจิงอันพูดไว้?
หลินจื้อตงสะกดกลั้นความตื่นตระหนกในใจอย่างยากลำบาก เอ่ยด้วยความแค้นใจว่า “ผมก็ว่าแล้ว รอบที่สามพวกเขาจะต้องส่งคนที่แข็งแกร่งที่สุดในกลุ่มตัวเองออกมา โชคดีที่ผมจัดการให้รุ่นพี่เฟิงหมิงออกไป…” ถ้าเกิดจัดเตรียมคนที่อ่อนแอที่สุดของพวกเขา เกรงว่าพวกเขาคงพ่ายแพ้แล้ว เดิมทีเขาคิดจะจัดการคู่ต่อสู้สามต่อศูนย์อย่างสบายๆ ถึงแม้ว่าตอนนี้จะถูกตีมาเป็นหนึ่งต่อหนึ่ง แต่หลินจื้อตงยังหวังให้เหลยถิงนำฝ่ายตรงข้ามในภาพรวม ต่อสู้กดดันอีกฝ่าย ไม่ใช่โต้กลับคืน
ลูกพี่ฮั่วได้ยินคำพูดนี้ก็อดมองไปทางเขตพื้นที่กลุ่มนักเรียนใหม่ที่อยู่ด้านข้างไม่ได้ เด็กหนุ่มที่อยู่บนเวทีประลองตอนนี้คือคนที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกเขาจริงๆ เหรอ? ทำไมกลิ่นอายเย็นเยียบที่พาดผ่านเมื่อสักครู่นี้ถึงทำให้หัวใจเขาเกิดความหวาดกลัวล่ะ? เป็นภาพลวงตา หรือว่าอาจารย์ที่เก่งกาจสักคนของโรงเรียนทหารอยู่ที่นี่ด้วย? ลูกพี่ฮั่วหาคำตอบไม่เจอ ได้แต่ปล่อยวางความสับสนในใจ ชมการต่อสู้บนเวทีประลองต่อไป
ส่วนทางด้านกลุ่มนักเรียนใหม่เหลือเพียงอู่จย่งที่อยู่ข้างกายหลิงหลานคนเดียวเท่านั้น เขากำหมัดแน่น จ้องมองเวทีประลองด้วยใบหน้าเคร่งเครียด เมื่อเห็นฉีหลงซัดคู่ต่อสู้จนถอยหลังอีกครั้ง ใบหน้าของเขาก็อดแสดงคว
