ลี่อิงเจี๋ยที่ข่มกลั้นความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสตรงมือซ้ายมองไปยังซ่งเหลียนลู่ดูมั่นอกมั่นใจตรงข้าม ในใจเขาก็หนักอึ้งทันที การโจมตีเมื่อสักครู่นี้ทำให้เขารู้ว่าความสามารถของเขากับฝ่ายตรงข้ามต่างกันอย่างยิ่งยวด เขาจะเอาชนะฝ่ายตรงข้ามภายใต้สถานการณ์แบบนี้ได้ยังไง? แววตาของหลี่อิงเจี๋ยเริ่มฉายแววไม่มั่นใจอยู่บ้าง…
ซ่งเหลียนลู่สัมผัสได้ถึงพลังโจมตีของหลี่อิงเจี๋ยเช่นเดียวกัน ถึงแม้เขาจะรีบรับกระบวนท่า แต่ยังคงต้านทานเอาไว้ได้ เด็กหนุ่มที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งอวดดีตรงหน้านี้มีความสามารถอ่อนด้อยกว่าเขาเล็กน้อยจริงๆ คราวนี้เขามีความมั่นใจแล้ว การหยั่งเชิงด้วยความระมัดระวังแต่เดิมหายไป แทนที่ด้วยการกระหน่ำโจมตีอย่างบ้าคลั่ง
หลี่อิงเจี๋ยเผชิญหน้ากับการโจมตีอย่างกะทันหันนี้ย่อมไม่เลือกฝืนต้านรับ เขาถอยหลังหลบทันที ควรพูดว่าความสามารถในการหลบของหลี่อิงเจี๋ยไม่ได้สง่างามอย่างลั่วล่าง แต่ก็ล้ำเลิศอย่างยิ่งเหมือนกัน เขาหลบการจู่โจมอย่างบ้าคลั่งตลอดทางของซ่งเหลียนลู่ทั้งหมด แต่ว่าต่อให้เป็นเช่นนี้ หลี่อิงเจี๋ยตกอยู่ในสภาพเสียเปรียบแล้ว ถูกซ่งเหลียนลู่กดดันโจมตี อย่างชัดเจน
ร่างหนึ่งโจมตีอย่างดุดันโดยไม่มีความพะว้าพะวงสักนิดเดียว ขณะที่อีกร่างก็หลบอย่างน่าหวาดเสียวเช่นนี้เอง ทุกคนต่างรู้ว่าการพ่ายแพ้ของตัวแทนที่ได้รับคัดเลือกของกลุ่มนักเรียนใหม่เป็นแค่ปัญหาเรื่องเวลาเท่านั้น นอกเสียจากนักเรี
