ฉีหลงรู้สึกได้ว่ากลิ่นอายบนร่างหลิงหลานเปลี่ยนไป ในใจก็อดเป็นห่วงลั่วล่างไม่ได้ หรือว่าลูกพี่โมโหเพราะลั่วล่างไม่เชื่อฟังคำสั่ง?
เวลานี้เองหลิงหลานเอ่ยถามฉีหลงเสียงเบาว่า “รู้หรือเปล่าว่าเขาเปิดใช้งานบุคลิกอะไร?”
หลิงหลานหวังว่าบุคลิกที่ลั่วล่างเปิดใช้งานจะไม่ใช่บุคลิกโหดเหี้ยมกระหายเลือดที่ควบคุมไม่ได้ ไม่อย่างนั้นเธอจำเป็นต้องยอมแพ้เพื่อปกป้องลั่วล่างไว้ โรงเรียนทหารไม่อนุญาตให้นักเรียนที่ไม่สามารถควบคุมตัวเองแบ่งแยกมิตรศัตรูไม่ได้เล่าเรียนอยู่ในโรงเรียนหรือแม้กระทั่งเข้าสู่กองทัพ
ฉีหลงตั้งใจมองลั่วล่างแวบหนึ่งก่อนจะส่ายหน้าเอ่ยด้วยความงุนงงว่า “แปลกจัง บุคลิกนี้ไม่เคยโผล่มาก่อนเลย ฉันสัมผัสเจตนาร้ายที่รุนแรงไม่ได้ แต่พรสวรรค์กลับเตือนฉันว่า ต้องระวังตัวเอาไว้”
หลิงหลานได้ยินคำกล่าวก็ขมวดคิ้ว เธอพิจารณาสีหน้าของลั่วล่างในตอนนี้อย่างจริงจัง มองไม่เห็นความกระหายเลือด และก็มองไม่เห็นความอำมหิตอย่างยิ่งยวดนั้นด้วย ลั่วล่างในตอนนี้มีเพียงความเย็นชาอย่างไร้ที่สิ้นสุด แต่ความเย็นชาเช่นนี้ไม่ได้เป็นปฏิปักษ์ต่อทุกคน หากแต่ใส่คู่ต่อสู้ของเขาเท่านั้น
หลิงหลานชั่งน้ำหนักในใจสักพักแล้วเอ่ยว่า “เราดูกันต่อ”
หลิงหลานเองก็อยากรู้ว่าบุคลิกที่ลั่วล่างเปิดใช้งานนี้คืออะไรกันแน่ ขอเพียงลั่วล่างไม่ได้สูญเสียการควบคุม หลิงหลานก็ไม่อยากหยุดการแข่งขัน เพราะเธอรู้ว่า ในเมื่อลั่วล่างเปิดใช้งานพรสวรรค์โดยท
