ู้เช่นเดียวกัน ไม่อย่างนั้นทางโรงเรียนทหารคงไม่ส่งเขามาเป็นกรรมการตัดสินการประลองในครั้งนี้ เขาเห็นท่วงท่าของลั่วล่าง แววตาก็ส่องประกายรัศมีแสงพาดผ่านที่มีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้ แต่เมื่อเขาเหลือบมองไปทางฉีย่า หัวคิ้วคล้ายกับขมวดขึ้นโดยที่มองไม่เห็น…
ถังอวี้ชูมือขวาขึ้นด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึกแล้วโบกทีหนึ่งฉับพลัน ในขณะเดียวกันปากก็ตะโกนว่า “เริ่มได้!”
เดิมทีลั่วล่างอยากตั้งท่าป้องกันตั้งแต่เริ่มแรก ต่อสู้พัวพันกับฝ่ายตรงข้ามก่อนสักรอบ ไม่นึกเลยว่าอีกฝ่ายมีท่าทีเฉื่อยชาไม่ได้ทำการป้องกันอะไรเลย ทั่วทั้งร่างดูหย่อนยาน ลั่วล่างเห็นเช่นนี้ก็ใจกระตุก เท้าขวากระทืบลงฉับพลัน ร่างของเขาพุ่งจากฝั่งหนึ่งของเวทีประลองไปยังอีกฝั่งราวกับลูกปืนใหญ่ โจมตีไปที่ฝ่ายตรงข้ามอย่างโหดเหี้ยม
ถังอวี้เห็นการโจมตีครั้งนี้ของลั่วล่าง คิ้วสองข้างก็เลิกขึ้นเล็กน้อย รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง เขาดูออกนานแล้วว่า เดิมทีท่วงท่าของลั่วล่างเป็นการป้องกันมากกว่า แต่ลั่วล่างกลับเปลี่ยนท่วงท่าเป็นการโจมตีได้ในพริบตา นอกจากนี้ก็ไม่มียืดยาดสักนิดด้วย สับเปลี่ยนได้ไหลลื่นอย่างหาใดเปรียบ เห็นได้ว่าลั่วล่างควบคุมกล้ามเนื้อร่างกายได้จนถึงระดับสูงอย่างยิ่งแล้ว
ถึงแม้ร่างกายของลั่วล่างค่อนข้างบอบบางนิดหน่อย ไม่ได้กำยำขนาดนั้น เกรงว่าความอดทดอาจจะค่อนข้างด้อยกว่าผู้ชายทั่วไป ทว่าความสามารถในการควบคุมเช่นนี้กลับทำให้เขาชดเชยจุดอ่อน
