้ว
หลี่ซื่ออวี๋ไม่ได้บุ่มบ่าม เขากลับไปพูดกับคุณปู่ด้วยความนอบน้อมจริงใจทันที เมื่อเขาพูดถึงการตัดสินใจของเขา เขายังจำได้ว่าคุณปู่ถามเขาว่าจะเสียใจภายหลังไหม?
หลี่ซื่ออวี๋ยังจำได้ว่าตัวเองตอบกลับด้วยรอยยิ้มว่า เขาไม่อยากกลายเป็นหุ่นเชิดที่ถูกอำนาจผลประโยชน์ควบคุม เขาทอดทิ้งพี่น้องไม่ได้ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ก็ทำตามเสียงที่ได้ยินจากหัวใจตัวเอง เขาไม่มีทางเสียใจภายหลังอยู่แล้ว
ตอนที่เขาบอกลาคุณปู่ เขาเหมือนกับได้ยินคุณปู่เอ่ยคำพูดประโยคนี้แว่วๆ ว่า ‘หลี่มู่หลาน หลานมีดีอะไร…’