บนผนังของบ้านพัก ฉายเนื้อหาทั้งหมดออกมา
“อู่จย่ง นายดูสิว่า พวกเราต้องเรียนอะไรตอนปีหก?” หลิงหลานชี้ไปที่ข้อมูลบนหน้าจอและกล่าวกับอู่จย่ง
อู่จย่งมองหลิงหลานอย่างมึนงงแวบหนึ่ง แต่ยังไม่ได้ทำการคัดค้านออกมาล่วงหน้า เขาดูผ่านๆ อย่างรวดเร็ว จากนั้นก็เข้าใจแล้ว “ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง ชั้นปีหกของโรงเรียนทหารไม่มีหลักสูตรการต่อสู้มือเปล่ามากมายเลย!”
“ถูกต้อง สิ่งที่ปีหกโรงเรียนทหารเน้นอบรมสั่งสอนคือการควบคุมหุ่นรบของพวกเรา ไม่ใช่การต่อสู้มือเปล่า ดังนั้น หลายปีมานี้รุ่นพี่ปีสูงไม่ได้ให้ความความสนใจด้านการต่อสู้มือเปล่าเป็นหลัก เพราะฉะนั้นความต่างชั้นด้านการต่อสู้มือเปล่าระหว่างเรากับรุ่นพี่ปีสูงไม่ได้มากอย่างที่นายจินตนาการไว้ขนาดนั้น…” หลิงหลานเอ่ยความคิดของตัวเองออกมา “นี่ก็เป็นเหตุผลที่ฉันคิดว่าพวกเรามีโอกาสไง เรื่องการต่อสู้มือเปล่า ฉันเชื่อว่านักเรียนที่มาจากสถาบันศูนย์กลางของเราเก่งมากที่สุดแน่นอน” หลิงหลานเอ่ยอย่างเด็ดขาด
“อื้อ ลูกพี่พูดถูก” ฉีหลงตอบด้วยความฮึกเหิมเป็นคนแรก ถึงแม้ว่าคนอื่นจะไม่ได้ส่งเสียงออกมา แต่สายตาของพวกเขาเปลี่ยนจากความเคร่งขรึมและความกังวลในตอนแรกมาเป็นสุกสว่างอย่างหาใดเปรียบ
สาเหตุที่พวกฉีหลงฟื้นคืนความมั่นใจรวดเร็วขขนาดนี้ได้เป็นเพราะคำพูดของหลิงหลานไม่ได้เป็นการปลอบใจล้วนๆ หากแต่เป็นความจริง เมื่อเทียบกับสถาบันของดวงดาวอื่นๆ แล้ว สถาบันศูนย์กลางลูกเสือเ
