ปล่า แล้วคนพวกนั้นจะทำได้เหรอ?” หลิงหลานตอบ “ฉันคาดการณ์ดูแล้วว่าการท้าประลองอีกครั้งจะต้องมาตอนที่พวกเรากลายเป็นผู้ควบคุมหุ่นรบที่แท้จริงแล้ว เวลานั้นถึงค่อยเป็นเวลาที่ยากลำบากมากที่สุดของเรา ไม่เพียงต้องรับมือการแก้แค้นของเหลยถิง กลุ่มอำนาจอื่นๆก็จะจ้องทำร้ายพวกเราด้วยเหมือนกัน”
ราชันสายฟ้าไม่มีทางปล่อยให้กลุ่มนักเรียนใหม่ที่ทำให้เหลยถิงอับอายคงอยู่ต่อไปแน่นอน หลิงหลานไม่รู้ว่าเพราะอะไรเธอดันนึกถึงคำพูดที่จีอู๋ปู้ซิวบอกไว้อีกแล้วว่า ราชันสายฟ้าไม่ใช่คนที่พูดง่ายขนาดนั้น….
ถึงแม้ว่าหลิงหลานจะพูดด้วยความเคร่งขรึมและฟังดูยากเย็นมาก แต่ว่าไม่เห็นความกดดันอะไรบนใบหน้าเธอเลย เธอยังคงเอ่ยอย่างนิ่งเรียบมากๆ ว่า “แต่ว่าเวลานั้น พวกเราก็ไม่ใช่นักเรียนใหม่อีกต่อไปแล้ว ช่วงเวลาสองปีเพียงพอให้พวกเราสั่งสมความสามารถ”
เวลานี้เองหลิงหลานค่อยมองไปที่อู่จย่ง “แน่นอนว่า พวกเราย่อมผ่านช่วงเวลานี้ไปไม่ง่ายเลย เราต้องเลื่อนความสามารถด้านการควบคุมหุ่นรบให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไม่อย่างนั้นสองปีให้หลัง พวกเราที่มีความสามารถไม่เพียงพอก็ยังกลายเป็นเนื้อปลาบนเขียงที่ไม่ว่าใครก็ฆ่าแกงได้อยู่ดี”
