ความจริงแล้ว กลุ่มนักเรียนใหม่ได้รับจดหมายท้าเร็วกว่าที่หลิงหลานคาดการณ์ไว้ ผ่านไปสองวัน อู่จย่งที่เป็นหัวหน้าในฉากหน้าของกลุ่มนักเรียนใหม่ก็ได้รับจดหมายท้าจากเหลยถิง!
วันนั้นเป็นช่วงเที่ยง ฉีหลง อู่จย่งและพวกคนที่อยู่ห้องเอวิชาบังคับหุ่นรบเพิ่งจะทำการฝึกฝนร่างกายที่โหดร้ายในตอนเช้าเสร็จ พวกเขามาที่โรงอาหารใหญ่ของโรงเรียนทหารด้วยความอ่อนระโหยโรยแรงเพื่อทานอาหาร แต่พวกเขาเพิ่งจะนั่งลงไป และทานอาหารไปได้ไม่กี่คำก็ได้ยินเสียงจองหองอวดดีดังขึ้นตรงหน้าประตูโรงอาหาร ทำให้โรงอาหารที่เดิมทีเอะอะเกรียวกราวเงียบลงไปทันใด
“คนไหนคือหัวหน้ากลุ่มนักเรียนใหม่ ไสหัวออกมารับจดหมายท้าประลองซะ!”
คนที่พูดคือนักเรียนคนหนึ่งที่สวมชุดเครื่องแบบสไตล์ทหารสีน้ำเงิน เขากวาดสายตามองผู้คนในโรงอาหารด้วยท่าทีโอหังอวดดีราวกับมองดูกองขยะ ด้านหลังเขายังมีนักเรียนห้าหกคนที่สวมชุดเครื่องแบบสีน้ำเงินเช่นเดียวกัน แต่มองสีชุดเครื่องแบบก็รู้ว่าพวกเขาต้องเป็นนักเรียนดีเด่นห้าร้อยคนแรกของโรงเรียนทหาร
สีพื้นฐานของชุดเครื่องแบบโรงเรียนทหารคือสีเขียวซึ่งเป็นของนักเรียนทั่วไป ส่วนสีน้ำเงินก็เป็นคนนักเรียนดีเด่นที่มีผลการเรียนด้านต่างๆ รวมกันอยู่ในห้าร้อยอันดับแรก และทุกชั้นปีจะมีผู้นำของภาควิชาต่างๆ ซึ่งจะสวมชุดเครื่องแบบสีขาวที่เป็นเกียรติยศของพวกเขาโดยเฉพาะ นี่คือรางวัลสำหรับลูกรักของพระเจ้าและก็เป็นการเคารพนับถือพวกเขาอย่าง
