“จริงเหรอ?” จ้าวจวิ้นสนใจขึ้นมาแล้ว รีบเอ่ยถามว่า “งั้นนายถามคนของสำนักนายสิ ว่าช่วงนี้มีใครเข้าไปในโลกหุ่นรบหรือเปล่า? ให้เขารีบเลื่อนระดับเร็วๆ ฉันแม่งคันไม้คนมือแล้ว อยากซัดกับเขาสักยกมากๆ เลย”
หลี่หลานเฟิงมองเขาคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้มแวบหนึ่ง เขาไม่ได้ตอบจ้าวจวิ้นหากแต่ยกอีกเรื่องขึ้นมาพูดแทน “ได้ยินว่าราชันสายฟ้ากำลังกักตนเข้าฌานอยู่ เมื่อเขาทำสำเร็จก็สามารถเลื่อนขั้นเป็นผู้ควบคุมหุ่นรบไพ่ราชาได้ นายอยากสู้กับเขา อาจจะไม่มีโอกาสแล้ว”
จ้าวจวิ้นเหมือนกับถูกราดน้ำเย็นใส่หัว อารมณ์ตื่นเต้นแต่เดิมหายไปแล้ว เขาลูบใบหน้าแข็งกระด้างของตัวเองทันทีและเอ่ยอย่างฉุนเฉียวว่า “แม่งเอ๊ย หมอนั่นไม่ใช่คนแล้วจริงๆ ฉันเพิ่งจะทำความคุ้นเคยกับหุ่นระดับพิเศษ เพิ่งมีความมั่นใจที่จะต่อสู้กับเขา เขาก็เลื่อนขั้นเป็นไพ่ราชาเนี่ยนะ? หรือว่าพวกเราห่างกันมาก ไล่ตามยังไงก็ไล่ไม่ทัน?”
จ้าวจวิ้นท้อแท้ใจเล็กน้อย เขาถือว่าตัวเองเป็นคนที่มีพรสวรรค์ด้านการควบคุมหุ่นรบดีเยี่ยมมาก แต่เมื่อเทียบกับราชันสายฟ้าเหลยถิงแล้ว เขายังด้อยกว่าเล็กน้อย ไล่ตามหลังอีกฝ่ายอย่างยากลำบาก ไม่ง่ายเลยกว่าเขาจะไล่ตามอีกฝ่ายทันในปีนี้ พอเขามีโอกาสต่อสู้กับอีกฝ่าย เขากลับพบว่าตัวเองถูกหมอนั่นสลัดทิ้งไปข้างหลัง ความรู้สึกแบบนี้ทำร้ายคนมาก ควรรู้เอาไว้ว่า จนถึงตอนนี้เขายังไม่อาจมีโอกาสสัมผัสถึงประตูแห่งความลับของไพ่ราชาเลย
“ไม่ใช่คน? ห่างกัน
