“ถ้าเกิดอีกฝ่ายพาจีอู๋ปู้ซิวไปส่งถึงเมืองซิ่นหยางได้จริงๆ ผู้ควบคุมหุ่นรบฝึกหัดพวกนั้นอาจจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขานะครับ” คนรายงานเอ่ยเตือนด้วยความลังเลใจเล็กน้อย
“ขนาดนักรบหุ่นรบชั้นกลางหลายคนของเราก็ตายอยู่บนถนนซิ่นหยางกันหมดเลย นายคิดว่าพวกเขาจะรอดชีวิตไปได้เหรอ?” อีกฝ่ายถามกลับแล้วก็ต่อว่าด้วยเสียงเฉียบขาดโดยที่ไม่รอให้ลูกน้องตอบ “โง่เง่า ไม่เห็นต้องคิดเลย พวกเขาต้องล้มเหลวอยู่แล้ว ดังนั้นกระต่ายตัวนั้นถึงคิดจะไปเก็บประสบการณ์ต่อสู้ในการประลองบนสังเวียนไงล่ะ…”
“ครับๆๆ ผมคิดผิดพลาดไปแล้ว” คนติดต่อปาดเหงื่อเย็นๆ บนหน้าผากฉับพลัน นึกเสียใจว่าทำไมตัวเองถึงพูดมากขนาดนี้ก่อนจะวางสายหัวหน้า เขารีบประกาศคำสั่งนี้ลงไปทันที หลังจากนั้นก็เห็นหุ่นรบวาร์ปกลับมาจำนวนไม่น้อยแล้วก็เข้าไปในการแข่งขันสังเวียนประลองหุ่นรบ…
………
เมื่อหลิงหลานเข้าไปในหอต่อสู้บนสังเวียน ระบบก็ส่งการแจ้งเตือนให้เลือกอำพรางชื่อหรือว่าเปิดเผยชื่อ หลิงหลานครุ่นคิดสักพักแล้วก็เลือกอำพรางชื่อไว้ หลิงหลานตัดสินใจอย่างเด็ดขาดว่าควรระวังตัวไว้ดีกว่า ต่อให้สุดท้ายเธอต้องต่อสู้กับราชันสายฟ้า เธอก็อยากให้ตัวเองมีเวลาเตรียมตัวที่มากพอเหมือนกัน
เนื่องจากหลิงหลานยังคงเป็นผู้ควบคุมหุ่นรบฝึกหัด ดังนั้นเธอยังไม่สามารถเข้าสู่การต่อสู้บนสังเวียนที่แท้จริงได้ หรือพูดอีกอย่างก็คือ การแข่งขันท้าประลองข้ามระดับของการต่อสู้บนสังเวียนอย่างเป็นท
