งานแปลงแสงดาวยังไม่โผล่ออกมา เป็นภารกิจที่เคลียร์ไม่ได้ในตอนนี้” จีอู๋ปู้ซิวอธิบาย
“งั้นเหรอ? ฉันแค่เห็นว่าคะแนนไม่เลวเท่านั้นถึงได้รับมา” หลิงหลานตอบกลับโดยที่ไม่ได้บอกอะไร
จีอู๋ปู้ซิวแทบจะน้ำตาร่วง นี่ก็คือความแตกต่างระหว่างคนที่แข็งแกร่งกับคนธรรมดาเหรอ? อีกฝ่ายแค่เห็นว่าคะแนนค่อนข้างมากก็เลยรับภารกิจที่พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะคิดมาอย่างสบายๆ เนี่ยนะ จีอู๋ปู้ซิวพลันตระหนักขึ้นมาได้ว่า “คุณรู้ได้ยังไงว่าที่นี่มีแกนพลังงานแปลงแสงดาว? สามารถเคลียร์ภารกิจนี้ได้?”
หลิงหลานตอบกลับอย่างเรียบเฉยว่า “ก่อนหน้านี้ฉันเคยมาและเคยเห็นเจ้านี่มาก่อน แต่ไม่รู้ว่ามันเอาไว้ใช้ทำอะไร ก็เลยวางไว้ที่นี่ไม่ได้หยิบมา…”
ไม่ได้หยิบ? จีอู๋ปู้ซิวแทบจะกระอักเลือด อีกฝ่ายเคยมาสถานที่ป่าเถื่อนแห่งนี้มานานแล้ว พอนึกถึงท่าทีของอีกฝ่ายที่ดูคุ้นเคยกับที่นี่อย่างยิ่งยวดเหมือนกับมาที่สวนหลังบ้านตัวเอง จีอู๋ปู้ซิวก็เข้าใจแล้ว
หลิงหลานวางแกนพลังงานแปลงแสงดาวเข้าไปในช่องอุปกรณ์ของหุ่นรบ หลังจากนั้นค่อยพูดว่า “เอาล่ะ พวกเราไปกันเถอะ”
จีอู๋ปู้ซิวที่โดนหลิงหลานโจมตีติดต่อกันย่อมตามหลิงหลานออกไปจากที่นี่โดยที่ไม่มีความเห็นอะไร
ทั้งสองเดินกลับไปได้สิบกว่านาที หลิงหลานพลันเหลือบมองจีอู๋ปู้ซิวและเอ่ยถามว่า “คุณล่วงเกินใครหรือเปล่า?”
ตอนที่อยู่หน้าประตูตะวันตกของหมู่บ้านซานหยาง คนพวกนั้นจ้องมองจีอู๋ปู้ซิวอย่างคลุมเครือ ทำให้หลิงห