ในที่สุดงูเหลือมยักษ์ก็หยุดขยับ หัวงูขนาดมหึมาร่วงลงพื้นฉับพลัน กระแทกจนฝุ่นใบไม้ปลิวขึ้นมาอีกครั้ง จีอู๋ปู้ซิวเอ่ยด้วยความระมัดระวังว่า “มันตายแล้ว…”
“ยังไม่ตาย!” หลิงหลานตอบอย่างเย็นชา ลูกไม้เล็กๆ แบบนี้จะหลอกเธอได้ยังไง? ในป่าดึกดำบรรพ์มีสัตว์อสูรอะไรที่เธอไม่เคยเห็น บางตัวถึงขนาดเจ้าเล่ห์กว่างูเหลือมตัวนี้เสียด้วยซ้ำ
“เอ่อ…” จีอู๋ปู้ซิวมองงูเหลือมตัวนั้นด้วยความตกตะลึง แบบนี้ยังไม่ตายเหรอ?
หลิงหลานชักมีดสั้นออกมาจากด้านนอกขาหลังทั้งสองข้างของกระต่าย มือซ้ายสะบัดขึ้นมาฉับพลัน มีดสั้นเล่มหนึ่งถูกปาออกไปอย่างรุนแรง ฟันตรงไปที่ศีรษะของงูเหลือมดังฟิ้ว
ในตอนที่กำลังจะโจมตีโดนนั้น จู่ๆ งูเหลือมก็เงยศีรษะขึ้นมา มันอ้าปากกว้างกัดมีดสั้นที่บินมาเล่มนั้นอย่างดุดันก่อนจะได้ยินเสียงดัง ‘เคล้ง’ มีดสั้นที่สร้างจากโลหะทนทานสูงเล่มนั้นถูกมันทำลายเป็นชิ้นๆ ทันที เห็นได้ว่าแรงกัดของงูเหลือมแข็งแกร่งระดับไหน ถ้าหากหลิงหลานเดินเข้าไปเองละก็ เธอคงถูกมันลอบโจมตีจุดสำคัญโดยไม่ทันระวังและอาจจะตายไปพร้อมกับหุ่นที่ถูกทำลายก็ได้
อย่างไรก็ตาม การโจมตีอันน่ากลัวนี้ก็เป็นการโจมตีครั้งสุดท้ายของงูเหลือมตัวนี้เช่นกัน เพราะว่ามีดสั้นเล่มที่สองถูกหลิงหลานซัดออกไปอย่างเงียบเชียบตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ตอนที่งูเหลือมกัดมีดสั้นเล่มแรกจนหัก มีดสั้นเล่มที่สองก็เสียบเข้าไปยังดวงตางูและทะลุหัวงูทั้งหัว
ขณะที่งูเหลือมเ
