จะจัดการหนูดินกลายพันธุ์จำนวนมากมายได้เหรอ?” ผู้ควบคุมหุ่นรบฮิวแมนนอยด์ส่ายศีรษะ เตรียมตัวรอให้อีกฝ่ายฟื้นคืนชีพ หลังจากนั้นค่อยให้เขารอคอยให้เพื่อนร่วมทีมเยอะมากกว่านี้ด้วยกัน
สามนาทีผ่านไป ยังไม่เห็นหุ่นรบกระต่ายปรากฏตัวออกมาจากเขตฟื้นคืนชีพ หุ่นรบฮิวแมนนอยด์ร้องเอ๋ด้วยความประหลาดใจ “ไม่นึกเลยว่ายังมีความสามารถอยู่นิดหน่อย ฝืนได้นานขนาดนี้….”
ห้านาทีผ่านไป เขตฟื้นคืนชีพยังคงไม่มีการเคลื่อนไหว หุ่นรบฮิวแมนนอยด์เริ่มขมวดคิ้ว หรือว่าอีกฝ่ายกลัวเลยไม่เลือกฟื้นคืนชีพ?
สิบนาทีผ่านไปยังคงไม่เห็นร่างหุ่นรบกระต่ายที่ฟื้นคืนชีพปรากฏตัวออกมา หุ่นรบฮิวแมนนอยด์เริ่มนั่งไม่ติดแล้ว นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ?
พอถึงยี่สิบนาทียังคงไม่เห็นหุ่นรบกระต่ายฟื้นคืนชีพ หุ่นรบฮิวแมนนอยด์ก็อดทนไม่ไหวแล้วเช่นกัน “ตายก็ตายวะ ฉันต้องเห็นให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่…”
หุ่นรบฮิวแมนนอยด์ตัดสินใจอย่างเด็ดขาดก็บังคับหุ่นรบพุ่งเข้าไปในเส้นทางใต้ดิน เมื่อเขาเข้าไปยังใต้ดินก็เห็นศพหนูดินกองอยู่บนพื้น เขาซูมภาพศพก็เห็นทันทีว่าหนูดินกลายพันธุ์ทั้งหมดถูกสังหารในโจมตีเดียว ไม่มีการลงดาบเพิ่มครั้งที่สองเลย การโจมตีแต่ละครั้งต่างประณีตคล่องแคล่ว ราวกับผ่านการคำนวณด้วยคอมพิวเตอร์ ไม่ได้สิ้นเปลืองแรงเพิ่มเลยสักนิดเดียว และก็ไม่ได้ขาดแรงไปสักส่วนเช่นกัน
“โจมตีได้ร้ายกาจมาก!” หุ่นรบฮิวแมนนอยด์เร่งความเร็ว ยิ่งเข้าไปด้านใน ศพของ
