แววตาที่เต็มไปด้วยความเย็นเยียบของหลิงหลานกวาดมองไปที่ทุกคนอีกครั้ง ความขุ่นเคืองที่เดิมทีอยู่ในใจบรรดานักเรียนใหม่ก็เหมือนกับถูกปลดปล่อยออกมา ไม่รู้ว่าใครเป็นคนแผดเสียงตะโกนด้วยความโกรธขึ้งว่า “สู้! สู้! สู้!”
คำพูดของหลิงหลานได้จุดไฟโทสะของพวกเขาให้ลุกโชนแล้ว และก็ปลุกความทระนงในใจพวกเขาด้วยเช่นกัน ไม่มีใครสามารถใจเย็นยอมรับการดูถูกเหยียดหยามที่มาอย่างไร้เหตุผลได้หรอก เพียงแต่พวกเขารู้สึกกังวลใจอย่างยิ่ง ถึงยังไงพวกเขาอยู่ในอาณาเขตของฝ่ายตรงข้าม ความสามารถก็แตกต่างกันมาก เลยจำเป็นต้องอดทนไว้ ทว่าตอนนี้ไม่เหมือนกัน ความกังวลใจของพวกเขาหายไปแล้ว หลิงหลานมอบโอกาสให้พวกเขากอบกู้เกียรติยศของตัวเองกลับมาอีกครั้ง พวกเขาไม่มีทางพลาดเด็ดขาด….
สู้! การไม่ยอมศิโรราบทั้งหมดของนักเรียนใหม่ได้เปลี่ยนเป็นคำนี้ พวกเขาร่วมกันตะโกนออกมา และก็ทำให้พวกลูกเรือที่อยู่ข้างๆ หน้าถอดสีเช่นกัน ต่อให้กัปตันที่แข็งแกร่งยิ่งใหญ่ก็อดสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อยไม่ได้
เด็กหนุ่มที่อยู่ในหน้าจอคนนั้นรู้ดีว่าต้องใช้คำพูดแบบไหนถึงจะกระตุ้นความโกรธเคืองในใจเด็กคนอื่นๆ ได้ พวกนักเรียนที่เดิมทียังคงลังเลนิดหน่อยก็ไม่มีความเกรงกลัวอีกต่อไปแล้วเหมือนกัน พวกเขาเข้าร่วมกลุ่มของหลิงหลานอย่างรวดเร็ว ดวงตาสองข้างจ้องมองลูกเรือรอบๆ บริเวณด้วยความระมัดระวัง ทำการป้องกันทั่วทั้งร่าง…
ภายในพื้นที่ต่างๆ ของยานบิน ขอเพียงมีนักเรียนทหา
