ุณสมบัติไม่พอ?” กัปตันเอ่ยด้วยรอยยิ้มหยัน “เพื่อนร่วมรบระดับพลังปราณ เธอก็เสียสละได้ลงคอเหรอ?”
หลิงหลานแตะออปติคัลคอมพิวเตอร์หลักเบาๆ ภายในหน้าจอของห้องกัปตันก็ปรากฏบรรดาลูกเรือที่ถูกขังไว้ในห้องลับ “งั้นคนพวกนี้ล่ะ? คุณก็ทิ้งพวกเขาได้ลงคอเหรอครับ?”
กัปตันเห็นดังนั้นก็กัดฟันตัวเองจนเกือบหัก เป็นอย่างที่คาดคิดไว้จริงๆ เจ้าหน้าที่คุ้มกันความปลอดภัยของเขาถูกฝ่ายตรงข้ามจับไว้หมดแล้ว เขาเอ่ยถามอย่างแข็งกระด้างว่า “พวกเขายังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า?”
“ก็เหมือนกับเพื่อนของผมบนบ่าคุณ ยังอยู่ดีมาก!” หลิงหลานเอ่ยสบายๆ ว่า “อยากจะต่อรองกับผม คนที่อยู่บนบ่าคุณยังไม่พอหรอกนะครับ”
ตอนนี้เองในที่สุดลั่วล่างกับเซี่ยอี๋ก็มาถึงพลางหอบหายใจหนักๆ ความสามารถของกัปตันเหนือกว่าพวกเขามากเกินไป ต่อให้พวกเขาไล่ตามอย่างสุดชีวิตก็ยังทิ้งห่างอยู่นานมาก เมื่อพวกเขาเข้ามาที่ห้องกัปตันก็เห็นทั้งสองฝ่ายกำลังคุมเชิงกันอยู่….
กัปตันหัวเราะขึ้นมา ชี้ไปที่พวกเขาสองคนและกล่าวว่า “งั้นบวกกับพวกเขาสองคนล่ะ?”
คำพูดที่กล่าวออกมานี้ทำให้ลั่วล่างกับเซี่ยอี๋หน้าถอดสี ไม่นึกเลยว่าการเข้ามาของพวกเขาจะเพิ่มเบี้ยที่อีกฝ่ายเอามาเจรจาต่อรองกับลูกพี่ เวลานี้พวกเขารู้สึกเสียใจกับความหุนหันพลันแล่นของตัวเองอยู่บ้าง ความจริงแล้วพวกเขาควรระมัดระวังตัวเพิ่มขึ้นอีกหน่อย ทำความเข้าใจสถานการณ์ก่อนแล้วค่อยตัดสินการเคลื่อนไหวต่อไป
เมื่อเห็นความเส
