ำหน้าทุกคนในภาควิชาควบคุมยานรบได้หลายก้าวอย่างไม่ต้องสงสัย…
หลังจากที่หลิงหลานจัดการทุกอย่างนี้เรียบร้อยแล้วก็ออกไปจากห้องควบคุมหลักอย่างรวดเร็ว เป้าหมายของเธอคือห้องกัปตันซึ่งเป็นห้องสุดท้าย มีเพียงได้รับอำนาจควบคุมของออปติคัลคอมพิวเตอร์หลักเท่านั้น เธอถึงจะได้รับอำนาจปกครองยานบินลำนี้อย่างแท้จริง
หานจี้จวินมองแผ่นหลังของหลิงหลานหายไป จากนั้นก็ปลุกจิตใจให้ตื่นตัวขึ้นมาอย่างรวดเร็ว แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นเฉียบคมอย่างยิ่งยวด ก็เหมือนกับที่หลิงหลานพูดไว้ นี่เป็นโอกาสดีที่สุดของเขาในการทำความคุ้นเคยเกี่ยวกับการควบคุมยานบิน ถ้าหากเขาใช้โอกาสหนึ่งวันหนึ่งคืนให้เป็นประโยชน์ได้ละก็ เชื่อว่านักเรียนทหารที่อายุเท่ากันเหล่านั้นย่อมไม่มีทางสู้เขาในเรื่องควบคุมยานบินของจริงได้
แน่นอนว่าหากต้องการให้เจ้าหน้าที่เหล่านี้ลดความขุ่นเคืองใจและชี้แนะพวกเขาด้วยความจริงจัง ก็ต้องดูความสามารถของหานจี้จวินแล้ว หานจี้จวินกวาดตามองเหล่านักเรียนใหม่ที่อยู่เฝ้าห้องควบคุมหลักก่อนจะกระจ่างแจ้งขึ้นมาทันใด เขาเพิ่งจะตระหนักได้ว่าการกระทำของหลิงหลานยังมีความหมายลึกซึ้งอยู่อีกอย่าง…
หานจี้จวินยิ้มน้อยๆ ลอบเอ่ยขึ้นมาว่า ‘ลูกพี่หลานคือลูกพี่หลานจริงๆ ด้วย!’
หานจี้จวินเป็นคนทะเยอทะยาน ถึงแม้ว่าเขาจะสมัครสอบภาควิชาควบคุมยานรบ แต่เขาไม่อยากทิ้งเรื่องยุทธศาสตร์จริงๆ เขาอยากเรียนรู้สองภาควิชานี้ควบคู่ไปพร้อมกัน เป้าหมายขอ
