ะ”
พันตรีเข้าใจแผนการของหลิงหลานในชั่วพริบตา สาเหตุที่เด็กหนุ่มระดับพลังปราณในห้องอาหารคนนั้นทำตัวโดดเด่นเช่นนี้ก็เพื่อล่อกัปตันที่มีความสามารถสูงสุดในยานบินออกมาจากห้องกัปตัน ให้พวกเขายึดครองที่นี่โดยสะดวก…แต่ว่ามันจะเรียบง่ายขนาดนี้จริงๆ เหรอ?
พันตรีสงบสติอารมณ์อย่างฉับไว เขาชี้ไปที่ภาพเล็กๆ อันหนึ่งตรงมุมบนของหน้าจอเสมือนจริงและพูดว่า “ฉันแค่สงสัยอยู่นิดหน่อยว่า พวกเธอหลบอุปกรณ์สอดแนมของยานบินได้ยังไง?” ภาพนั้นก็คือภาพทางเดินไปยังห้องกัปตัน เดิมทีเขาควรจะเห็นพวกเขาผ่านจุดนี้ แต่ภาพที่ถ่ายไว้กลับเป็นภาพโล่งๆ
หลิงหลานเดินขึ้นหน้าทำเหมือนกับว่าด้านข้างไม่มีใครอยู่เลย เมื่อเธอเข้าประตูมาก็สังเกตฝ่ายตรงข้าม ทหารยศพันตรีคนนี้หายใจยาวๆ ติดต่อกัน กลิ่นอายดูสุขุมอ่อนโยน ถ้าเธอคาดการณ์ไม่ผิด เขาน่าจะเป็นยอดฝีมือระดับพลังปราณ แต่นี่ไม่ได้คุกคามหลิงหลานเลย ตอนนี้ความสามารถของหลิงหลานนั้นไร้เทียมทานสำหรับคนที่อยู่ต่ำกว่าระดับเขตแดน
หลิงหลานเดินไปนั่งลงบนที่นั่งเฉพาะกัปตัน เธอวาดมือไปที่ต้นกำเนิดแสงของออปติคัลคอมพิวเตอร์หลักเบื้องหน้าอย่างสบายๆ แล้วเอ่ยอย่างเฉยชาว่า “คุณหมายถึงสิ่งนี้เหรอครับ?”
สิ้นคำพูดประโยคนี้ของหลิงหลาน ภาพที่อยู่ในหน้าจอเล็กๆ นั้นก็เปลี่ยนไปฉับพลัน ภายในเส้นทางที่เดิมทีว่างเปล่าไม่มีใครปรากฏคนผู้หนึ่งขึ้นมา มันเป็นภาพที่กัปตันเดินออกไปในตอนแรกนั่นเอง…
คราวนี้พันตรีเข้าใจ
