กมาแล้ว
ทว่าคราวนี้แผนการที่เกาจิ้นอวิ๋นเสนอออกมามากมายคือสิ่งที่พวกเขานึกไม่ถึง นี่ทำให้พวกเขารู้ว่าเกาจิ้นอวิ๋นคนนี้ไม่ใช่ธรรมดาเลย การดูแคลนในตอนแรกค่อยๆ หายไป พวกเขาเริ่มปฏิบัติต่อเกาจิ้นอวิ๋นอย่างที่ปฏิบัติต่อเพื่อนในระดับเดียวกัน
หลิงหลานกับหานจี้จวินสบตากันแวบหนึ่งในตอนที่ไม่มีคนสนใจ และมีเพียงพวกเขาเท่านั้นที่รู้ความหมายในนั้นดี
ท้ายที่สุดหัวหน้าทีมแต่ละคนก็ได้รับหน้าที่ของตัวเองก่อนจะกลับเข้าไปในทีมของแต่ละคน เมื่อเกาจิ้นอวิ๋นกลับมา ลูกทีมหลายคนลอบยกนิ้วโป้งให้เขา บ่งบอกถึงความนับถือต่อหัวหน้าทีมอย่างยิ่ง ต่อให้เกาจิ้นอวิ๋นเยือกเย็นอีกสักแค่ไหน เวลานี้มุมปากของเขาก็อดโค้งขึ้นมาไม่ได้เหมือนกัน…
เกาจิ้นอวิ๋นอยากจะพูดถ่อมตัวสักหลายประโยค บอกว่าเป็นเพราะแรงบันดาลใจจากคนอื่นๆ ถึงทำให้เขานึกถึงเรื่องเหล่านี้ออก…เขาเพิ่งจะอ้าปากอยากจะพูดออกมา แต่ทันใดนั้นเขาก็ชะงักไป อารมณ์เบิกบานแต่เดิมหายไปแล้ว เขามองไปยังหานจี้จวินที่กำลังแก้ไขแผนการสุดท้ายกับหลิงหลานด้วยสีหน้าซับซ้อน เมื่อสักครู่นี้เขาตระหนักได้ว่าพวกความคิดเห็นและแผนการของเขาต่างคิดออกภายใต้การชี้นำอย่างตั้งใจและไม่ตั้งใจของอีกฝ่าย พูดอีกอย่างก็คือเขาถูกอีกฝ่ายชักใยโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว
“เชี่ย คนพวกนี้คือใครกันแน่?” เกาจิ้นอวิ๋นที่เดิมทีเชื่อมั่นในมันสมองของตัวเองถูกโจมตีใส่อีกครั้ง หรือว่าข้างกายปีศาจอัจฉริยะต่างก็เป็นปีศาจอ
