่พวกเขากำลังแตะโดนร่างกายเขานั้น เขาพลันตะโกนเสียงดังลั่น ลมปราณในร่างกายโคจรอย่างฉับไว จากนั้นก็กระทืบขาซ้ายอย่างหนักหน่วง อาศัยแรงสะท้อนนี้พาร่างกายทะยานขึ้นสูง สองขาลอยขึ้นไปด้วยกัน…
‘ปัง!’ ‘ปัง!’ ‘ปัง!’
เสียงเตะใส่ร่างกายดังขึ้นติดต่อกัน ลูกเรือเหล่านี้กระเด็นกลับไปราวกับนางฟ้าโปรยดอกไม้ก็ไม่ปาน จากนั้นพวกเขาก็ล้มลงกับพื้นอย่างรุนแรงแล้วกลิ้งไปทางด้านข้าง ถึงขนาดที่มีลูกเรือคนหนึ่งพุ่งชนไปทางลั่วล่าง ลั่วล่างที่เผชิญหน้ากับการโจมตีด้วยร่างกายมนุษย์อย่างกะทันหันนี้ก็เขยิบไปก้าวหนึ่ง เบี่ยงตัวเล็กน้อย ลูกเรือคนนั้นก็เฉียดลั่วล่างไปก่อนจะกระแทกกับพื้น…
เวลานี้เอง ชายหนุ่มที่เป็นหัวหน้าลุกขึ้นมาแล้ว เขาเห็นฉีหลงอัดลูกเรือห้าหกคนจนล้มลงอย่างสบายๆ ก็อดเอ่ยด้วยสีหน้ายากจะทานทนว่า “ระดับพลังปราณ!”
เขากัดฟันกล่าวสามคำนี้ออกมา ไม่นึกเลยว่าจะมีสัตว์ประหลาดแบบนี้ซ่อนตัวอยู่ในหมู่นักเรียนใหม่ของโรงเรียนทหารรุ่นนี้ ระดับพลังปราณตอนอายุสิบหก…นี่ย่อมเป็นตัวตนในตำนานแน่นอน
“ระดับพลังปราณ? นี่มันเป็นไปได้ยังไง?” กัปตันที่กำลังจดจ่ออยู่กับสถานการณ์ของห้องอาหารในห้องกัปตันได้ยินคำพูดของชายหนุ่มที่เป็นหัวหน้าก็อดอุทานขึ้นมาไม่ได้
พันตรีเอ่ยด้วยรอยยิ้มฝืดเฝื่อนว่า “บางทีสาเหตุที่สถาบันศูนย์กลางลูกเสือเงียบมาหลายปีขนาดนี้ มีความเป็นไปได้สูงว่าพวกเขาอาจจะทำเพื่ออบรมสั่งสอนสัตว์ประหลาดตัวนี้ก็ได้…” เยี
