สีไปอย่างรุนแรง ลอบร้องว่า ‘แย่แล้ว’ มือที่กำลังจะสัมผัสโดนปุ่มของชายคนนั้นพลันหยุดชะงักลง หลังจากนั้นก็เห็นร่างเงาหนึ่งพุ่งผ่านไป ชายคนนั้นก็ล้มลงไปกองกับพื้นทันที
เหล่านักเรียนถึงค่อยตระหนักได้ว่า หลิงหลานที่คอยรักษาการณ์มาโดยตลอดลงมือแล้ว เขาใช้ความเร็วสายฟ้าแลบโจมตีอีกฝ่ายจนสลบ
หลิงหลานกวาดตามองพวกเขาอย่างเย็นเยียบ ทำให้ทีมเล็กๆ ที่ทำผิดพลาดอดไม่ไหวต้องก้มศีรษะลงต่ำ หลั่งเหงื่อเย็นๆ ออกมา
“ระวังหน่อย!” สามคำที่เย็นชานี้ทำให้ทั้งสามคนโล่งอก ในขณะเดียวกันก็รู้สึกว่าละอายใจจนยากจะต้านทานเอาไว้ได้
“ครับ!” ทั้งสามคนตอบกลับเสียงเบา ในใจก็เตือนตัวเองอย่างลับๆ ว่าจะหย่อนยานไม่ได้อีกเป็นอันขาด ถ้าหากทำพลาดอีกก็น่าขายหน้าแล้ว
พวกเขาไม่อยากเห็นแววตาผิดหวังของหลิงหลาน ความยิ่งใหญ่เกรียงไกรของหลิงหลานที่สั่งสมมาสิบปีได้ฝังลึกอยู่ในใจของพวกเขาแล้ว พวกเขาเชื่อว่าหลิงหลานจะต้องกลายเป็นผู้แข็งแกร่งระดับสุดยอดแน่นอน ดังนั้นพวกเขาจึงหวังว่าจะสามารถติดตามหลิงหลานได้ตลอดไป นี่เป็นความปรารถนาที่เกิดจากความเคารพนับถือจากใจ…
