หลังจากที่หลิงหลานส่งพ่อแม่ไปได้หนึ่งอาทิตย์ กองทัพก็เปิดงานแถลงข่าว ประกาศข่าวที่หลิงเซียวรอดชีวิตกลับมาออกไป!
หลิงหลานเห็นหลิงเซียวที่องอาจหล่อเหลาอย่างหาใดเปรียบในคลิปก็ต้องอุทานด้วยความชื่นชม คุณพ่อของเธอในชาตินี้ดูสมบูรณ์แบบไม่ว่าจะเป็นหน้าตาหรือว่าบุคลิกท่วงท่า แน่นอนว่าเธอชื่นชมความซื่อสัตย์มั่นคงที่หลิงเซียวมีต่อความรักและการแต่งงานยิ่งกว่า ไม่ว่าจะเป็นชาติก่อนหรือว่าชาตินี้ ผู้ชายที่ดีในใจหลิงหลานก็คือคนที่มีความรับผิดชอบแบบหลิงเซียว
“พ่อคะ หนูเชื่อว่าพ่อกลับมาแล้วจริงๆ ได้ใช่ไหมคะ?” หลิงหลานนึกถึงหลิงเซียววัยหนุ่มที่อยู่ในมิติมรดก สิบเจ็ดปีที่แยกจากกัน หลิงเซียวยังคงดูเหมือนหลิงเซียวในตอนนั้น….
“อย่าให้หนูผิดหวังล่ะ พ่อ! พ่อต้องทำให้แม่มีความสุขให้ได้นะ!” หลิงหลานมองหลิงเซียวที่ดูอ่อนโยนเป็นผู้ใหญ่ราวกับรับทุกสิ่งทุกอย่างได้อย่างไม่มีขีดจำกัดในหน้าจอ เธอก็อดกดหน้าอกของตัวเองไม่ได้และพึมพำขึ้นด้วยสีหน้าสับสน
ขอเพียง…ขอเพียงแน่ใจว่าคุณยังเป็นเขาเมื่อตอนนั้น หนูย่อมยินดีเรียกคุณว่า ‘พ่อ’ อย่างสุดหัวใจแน่นอน! ความรู้สึกระหว่างพ่อลูกที่หลิงหลานมีต่อหลิงเซียวได้มอบให้กับหลิงเซียวในมิติมรดกที่คอยอยู่เป็นเพื่อนเธอจนเธอเติบโตขึ้นไปหมดแล้ว นี่ก็คือเหตุผลสุดท้ายว่าทำไมหลิงหลานถึงไม่ยอมเรียกหลิงเซียวว่าพ่อมาโดยตลอด
การกลับมาของหลิงเซียวไม่เพียงปลุกขวัญกำลังใจทั่วทั้งสหพันธรัฐแล้ว มัน