ของลูกสาวตัวเองไปแล้วเนี่ยนะ? มิน่าล่ะผู้คนบนโลกต่างบอกว่าอาจารย์เป็นอสูรเฒ่า เอาแต่ทำตามใจชอบ ไม่มีสามัญสำนึกเลยจริงๆ’
หลิงเซียวตำหนิอาจารย์เล็กน้อยที่ทำเรื่องไม่สมเหตุสมผลเกินไปแล้ว
“อาจารย์ คุณพ่อกับผมไม่เหมาะที่จะเรียกแบบนี้หรอกครับ พวกเราต่างคนต่างเรียกดีกว่า” หลิงหลานรู้สึกทำอะไรไม่ถูกเช่นเดียวกัน เธอพลันตระหนักได้ว่าศิษย์พี่ยังเรียกยากกว่าพ่ออีก…ก่อนหน้านี้เป็นเพราะหลิงเซียวพลีชีพไปแล้ว หลิงหลานก็เลยไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้เช่นกัน
หลิงเซียวได้ยินหลิงหลานเอ่ยปากยอมรับเขาเป็นคุณพ่อของเธอก็ยินดีในใจ แต่ก็ผิดหวังทันที นี่บ่งบอกว่าหลิงหลานแค่ยอมรับความสัมพันธ์ทางสายเลือดของพวกเขา ไม่ได้หมายความว่ายอมรับเขาด้วยความรู้สึก ไม่อย่างนั้นเมื่อสักครู่นี้หลิงหลานจะต้องเรียกเขาว่าพ่อ ไม่ใช่คุณพ่อ หลิงเซียวรู้ความแตกต่างของคำเรียกขานสองคำนี้ดี
อย่างไรก็ตาม หลิงเซียวรีบปลุกใจขึ้นมาทันที ในเมื่อตอนนี้หลิงหลานยอมรับความจริงของสายเลือดแล้ว เขาเชื่อว่าอนาคตอีกไม่นานเธอก็จะยอมรับพ่ออย่างเขาคนนี้ได้อย่างสุดหัวใจ
ในใจหลิงเซียวเต็มไปด้วยความฮึกเหิม เขาจะต้องพยายามเข้าเพื่อที่จะได้รับการยอมรับจากผู้หญิงสองคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตเขา จะใช้ความรักทั้งหมดเติมเต็มช่องว่างสิบเจ็ดปีนี้
มู่สุ่ยชิงเห็นลูกศิษย์ของเขาทั้งสองคนทำท่าคัดค้านด้วยสีหน้าสับสน ก็ได้แต่ปล่อยวางความสนุกสนานอันชั่วร้ายในใจลงด้วยความเสียใจ
