ไม่กล้าใช้กำลังโจ่งแจ้งหรอก
“ครับ นายท่าน!” หลิงฉินรับคำสั่งแล้วจากไป
หลิงหลานถึงค่อยกลับไปที่ห้องนอนแล้วเปลี่ยนเป็นชุดเครื่องแบบพิธีการต้อนรับแขก ในเมื่ออีกฝ่ายเป็นนายพล เธอก็จะเสียมารยาทไม่ได้
ส่วนหลานลั่วเฟิ่ง หลิงฉินกับหลิงหลานไม่ได้ไปแจ้งเธอ การที่หลิงฉินไม่ไปเป็นเพราะหลิงหลานคือผู้นำตระกูลของตระกูลหลิงแล้ว เรื่องราวทุกอย่างควรเป็นไปตามความต้องการของหลิงหลาน นอกเสียจากหลิงหลานไม่อยู่ถึงจะพิจารณาว่าจะแจ้งหลานลั่วเฟิ่ง และหลิงหลานก็ไม่อยากให้เรื่องนี้รบกวนหลานลั่วเฟิ่ง นับตั้งแต่ที่มิติมรดกของหลิงเซียวหายไปเมื่อสามปีก่อน คำพูดที่ทิ้งท้ายไว้ว่าให้เธอดูแลหลานลั่วเฟิ่งให้ดี หลิงหลานจึงเห็นหลานลั่วเฟิ่งเป็นบุคคลที่เธอจะปกป้องไปชั่วชีวิต
เมื่อพวกหลิงหลานได้รับข่าวว่าขบวนของนายพลกำลังจะมาถึง หลิงหลานค่อยพาหลิงฉินกับหลิงอวี่มายืนที่หน้าประตูคฤหาสน์ตระกูลหลิงทำการรอคอยด้วยความเคารพ ในฐานะที่เป็นพลเมืองธรรมดาไม่มีผลงานการรบหรือยศศักดิ์ หลิงหลานยังไม่มีคุณสมบัติรอคอยอยู่ข้างในบ้าน
สิ่งแรกที่ปรากฏเข้ามาในสายตาคือหุ่นรบรุ่นเล็กสองตัว เครื่องหมายบนหน้าอกนั้นหลิงหลานรู้ดีว่าเป็นของหน่วยคุ้มกันหุ่นรบที่มีเฉพาะระดับนายพลในกองทัพ หลังจากนั้นโฮเวอร์คาร์หรูหราห้าคันที่ตั้งเป็นขบวนรถก็แล่นตามมาที่นี่อย่างรวดเร็ว สองฝั่งของขบวนรถต่างมีหุ่นรบรุ่นเล็กสามตัวทำการคุ้มกันอยู่รอบนอกสุด และสุดท้ายก็เป็นหุ่
