ึ้นหน้าไปต้อนรับ
เวลานี้เอง นายพลหลิงคนนั้นเงยหน้ามองเข้ามา เมื่อสายตาของทั้งสองฝ่ายประสานกัน ต่างฝ่ายต่างใจสั่นสะท้าน
หลิงหลานเห็นดวงหน้าของคนผู้นั้นก็แทบจะหน้าเปลี่ยนสีไปทันที ใบหน้านั้นสลักลึกอยู่ในความทรงจำของเธอ ไม่เพียงเพราะว่าหลานลั่วเฟิ่งหยิบรูปภาพของหลิงเซียวมาพูดพร่ำต่อหน้าเธอบ่อยๆ ยังเป็นเพราะดวงหน้านั้นอยู่เป็นเพื่อนเธอตอนที่ผ่านชีวิตวัยเด็กในมิติมรดก
ส่วนท่าทีของหลิงฉินยิ่งสุดจะทานทนมากกว่า เขาตัวสั่นเทาอย่างไม่อาจควบคุมได้ด้วยความตื่นเต้น อ้าปากกว้างอยากจะร้องเรียกชื่อในความทรงจำออกมา แต่บางทีเขาอาจจะตื่นเต้นมากเกินไป ทำให้เขาไม่สามารถส่งเสียงออกมาได้
“คุณอาฉิน ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ!” หลิงเซียวเห็นแล้วก็อดเอ่ยด้วยรอยยิ้มขื่นไม่ได้ ได้เจอคนที่ดูแลเขามาตั้งแต่เด็กๆ อีกครั้งในรอบสิบเจ็ดปี ความรู้สึกต่างๆ ประเดประดังเข้ามาในใจเขาจนแทบจะควบคุมน้ำตาไว้ไม่อยู่
“นายท่าน…” หลิงฉินเค้นคำพูดนี้ออกมาในที่สุด น้ำตาไหลพรากลงมา
ในฐานะที่เป็นหัวหน้าหน่วยหุ่นรบตระกูลหลิงคนปัจจุบัน หลิงอวี่ตกตะลึงในใจอย่างยิ่งยวดเช่นกัน ถึงยังไงหลิงเซียวก็เป็นไอดอลของเขาในตอนวัยหนุ่ม แต่เมื่อเทียบกับความตื่นเต้นของหลิงฉินแล้ว เขาใจเย็นมากกว่านิดหน่อยเพราะว่าตอนนี้เขาเป็นหัวหน้าของหน่วยหุ่นรบคุ้มกันของหลิงหลานที่เป็นผู้นำตระกูลคนปัจจุบัน เขาจงรักภักดีแค่หลิงหลานเท่านั้น เพราะฉะนั้นหลังจากที่เขาตื่นเต้นแล
