จายออกจากปลายสุดของปีก….
ในตอนนี้เอง ปีกทั้งสิบสองข้างเปลี่ยนทิศทางพร้อมกัน มันยังคงเล็งไปที่ฝูงหุ่นรบฮิงูเระ เพียงแต่คราวนี้ทิศทางการโจมตีทั้งสิบสองทางของมันไม่เหมือนเดิมแล้ว
ลำแสงสิบสองสายยิงออกไปอย่างรวดเร็วอีกครั้ง หลังจากที่ลำแสงหายไป มันยังคงทิ้งเส้นทางว่างเปล่าสิบสองสายใหม่เอาไว้
การโจมตีด้วยลำแสงเรียบง่ายสองครั้งได้ทำลายหุ่นรบของจักรวรรดิฮิงูเระไปเกือบสองพันกว่าตัว ถึงแม้ว่าส่วนใหญ่ในนี้จะเป็นหุ่นรบระดับกลางและสูง ทว่าก็มีหุ่นรบไพ่ราชาอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน แต่ไม่ว่าจะเป็นหุ่นรบประเภทไหน เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีอันน่ากลัวเช่นนี้ พวกเขาก็ไม่มีแรงตอบโต้กลับโดยสิ้นเชิง
“บากะ ต้องฆ่าหลิงเซียวให้ได้!” เมื่อเห็นการถล่มโจมตีอันน่ากลัวของผู้ควบคุมหุ่นรบขั้นเทวะหลิงเซียว นายพลก็ยิ่งรู้ว่าไม่อาจปล่อยให้หลิงเซียวมีชีวิตรอดไปได้ ไม่อย่างนั้นมันจะก่อหายนะต่อจักรวรรดิฮิงูเระของพวกเขา “ปืนใหญ่ของยานอวกาศทั้งหมดเล็งไปที่หลิงเซียว ยิงมัน ยิงมันให้หนักๆ ต้องกำจัดหลิงเซียวให้ได้!”
นายพลรู้ดีว่าต่อให้วันนี้พวกเขาต้องตายอยู่ที่นี่กันหมด ขอเพียงสามารถฆ่าหลิงเซียวได้สำเร็จ ทุกอย่างก็คุ้มค่าแล้วเสียสละทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อจักรวรรดิคือเรื่องที่คุ้มค่า
“แย่แล้ว ฝ่ายตรงข้ามคิดจะทุบหม้อข้าวจมเรือ[2]แล้ว” การเคลื่อนไหวผิดปกติของฝูงยานอวกาศฝั่งศัตรูย่อมถูกกองบัญชาการของสหพันธรัฐสังเกตเห็น พวกเขาตื่นตระหนก
