า วิถีกรรมตนนั้นก็ต้องกลายเป็นวิญญาณธงของข้า ข้าก็จะใช้ธาตุทองของมันฝึกพลังปราณแท้จริงชั้นหนึ่งได้”
หัวใจของแผนนี้อยู่ที่ “ธงหมื่นวิญญาณ”
แน่นอนว่า…ไม่ใช่ธงที่อยู่ในมือของลวี่หยางตอนนี้ เพราะถูก “คัมภีร์ร้อยชาติ” ชะล้างเสียแล้ว หากแต่ต้องเป็นธงอีกผืนที่ “หลิวซิ่น” ครอบครองอยู่ ยังมีเส้นกรรมดั้งเดิมหลงเหลืออยู่
แต่เรื่องนั้น…ไม่ใช่ปัญหา
เพราะมีคัมภีร์ร้อยชาติอยู่ ลวี่หยางสามารถ “ย้อนเปิดชาติ” กลับไปเอาธงต้นฉบับนั้นเมื่อไรก็ได้ ต่อให้ต้องย้อนเปิดหลายครั้งเพื่อเก็บธาตุทองจากวิถีกรรมบรรพกาลทีละนิด เขาก็ทำได้
ใช้ธาตุทองฝึกลมปราณ สร้างรากฐาน ล้างหลอมเทพวิชา…ทั้งหมดเขาทำได้!
เพียงต้อง “ย้อนเปิดชาติ” ให้มากพอเท่านั้น
“ปัญหาอยู่ที่…การ ‘พิสูจน์จากความว่างเปล่า’!”
สายตาของลวี่หยางเคร่งขรึม ในคำบรรยายของเจินเหรินบรรพกาล มีเพียงเรื่อง “การพิสูจน์จากความว่างเปล่า” เท่านั้นที่พร่าเลือนเป็นหมอกคลุม เห็นได้ชัดว่าแม้แต่เขาเองก็ยังไม่เข้าใจมันจริง
“พิสูจน์จากความว่างเปล่า” ต้องพิสูจน์อย่างไร? วิธีอยู่ที่ไหน?
ไม่มีเลย!
เพียงแค่จุดนี้ ก็เท่ากับปิดประตูเส้นทางของพลังปราณแท้จริงชั้นหนึ่งโดยสิ้นเชิง
ไร้ตำแหน่งแห่งการบรรลุมรรค ย่อมโอสถทองคำมิได้ วางรากฐานจะสูงส่งไปใย?
“ปวดหัวนัก…”
ลวี่หยางขบคิดอยู่นาน ในที่สุดก็ตัดสินใจ:
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เห็นทีต้องใช้มันสมองอันน่าอัศจรรย์ของข้า มาเติมเต็มเคล็ดฝึกตนของเ
