ำหายนะมาให้ตัวเอง
ผู้อำนวยการได้ยินคำพูดของลู่หนาน ร่างของเขาก็เงียบไปหลายวินาที จากนั้นก็พูดเสียงแผ่วเบาว่า “พวกนายคิดว่า ยอดฝีมือระดับเขตแดนธาตุน้ำคนนั้นจะตายอยู่ในมือของคนๆ นี้หรือเปล่า?”
คำพูดของผู้อำนวยการทำให้ทุกคนตระหนักขึ้นมาได้ นี่ก็สามารถอธิบายได้เหมือนกันว่า ทำไมยอดฝีมือระดับเขตแดนธาตุน้ำคนนั้นถึงไม่ได้ออกไปจากสถานที่แห่งนี้
“แต่ที่นี่ไม่มีศพเลยนะ…”หนึ่งในอาจารย์พูดด้วยความไม่เข้าใจ แต่เขาพูดได้แค่ครึ่งประโยคก็หยุดลง เนื่องจากเขานึกถึงคุณลักษณะพิเศษของเขตแดนอีกฝ่ายขึ้นมาได้ บางทีอาจะเป็นเพราะสัมผัสกับพลังงานนี้เข้า ยอดฝีมือระดับเขตแดนธาตุน้ำคนนั้นเลยโดนเผาจนไม่เหลือไปแล้ว?
ทุกคนต่างนึกถึงเรื่องนี้และอดหนาวสั่นไม่ได้ พวกเขามองไปยังจุดพื้นที่เปื้อนเลือดนิดหน่อยก่อนจะรู้สึกหนาวไปถึงกระดูก อยากจะออกไปจากที่นี่ทันที
ความจริงแล้วผู้อำนวยการกล่าวคำพูดนี้ก็ไม่ต้องการคำตอบของอาจารย์คนอื่นๆ เขามองไปทางจุดที่การต่อสู้ประจัญบานปะทะกันอย่างรุนแรงแล้วถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง “ตอนนี้ฉันหวังแค่ว่า ยอดฝีมือลึกลับสองคนนั้นจะไม่ได้เล็งเป้าหมายมาที่นักเรียนของสถาบันลูกเสือเรานะ…”
ผู้อำนวยการเพิ่งจะกล่าวจบก็เปิดใช้พลังทั่วทั้งร่างทันใด เขาสั่งการด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า “ซูชิง กลับไปที่ห้องควบคุมหลักทันที แล้วยื่นคำขอระวังภัยทั่วทุกพื้นที่ระดับสีแดงกับออปติคัลคอมพิวเตอร์หลัก ต้องให้แน่ใจว่าการ
