กับของหลิงหลาน เสี่ยวฉงรู้สึกว่าเท้าไม่มั่นคง ถอยหลังโซเซติดต่อกันสามก้าวถึงค่อยปัดพลังแฝงสายนั้นออกไปได้ทั้งหมด ทว่าต่อให้เป็นแบบนี้ เขายังคงรู้สึกว่าเลือดลมที่หน้าอกพลุ่งพล่านจนแทบจะกระอักเลือดออกมา
ตอนที่ปะทะกันอย่างรุนแรงนั้น สีหน้าของหลานขาวซีดลงโดยพลัน อย่างไรก็ตาม เธอได้เปรียบในการปะกันครั้งนี้อย่างไม่ต้องสงสัย ดังนั้นเมื่อเธอได้เปรียบแล้วก็ไม่ปรานีอีกฝ่าย เข้าไปประชิดตัวตามฝ่ายตรงข้ามที่ถอยหลังไปอีกครั้ง
“บัดซบ!” เสี่ยวฉงยังยืนได้ไม่มั่นคงก็เห็นการโจมตีของอีกฝ่ายมาถึงอีกครั้ง ปากก็ร้องเสียงดัง คราวนี้เขาไม่ได้เลือกหลบอีก หากแต่กำหมัดแน่นแล้วอัดใส่อีกฝ่ายอย่างหนักหน่วง เขารู้ว่ามีเพียงการบุกโจมตีเท่านั้นถึงจะเป็นการป้องกันที่ดีที่สุด ไม่อย่างนั้นเขาก็จะถูกอีกฝ่ายโจมตีกดดันตลอดจนสูญเสียโอกาสโต้กลับคืนไปโดยสมบูรณ์
หลิงหลานเห็นหมัดของฝ่ายตรงข้ามก็ไม่ได้หลบออก หากแต่ใช้มือซ้ายรับกำปั้นของอีกฝ่ายตรงๆ จากนั้นก็เหวี่ยงหมัดขวาของเธอตามเข้าไป…
แววตาของเสี่ยวฉงฉายความตื่นเต้นยินดีออกมาวูบหนึ่ง มือซ้ายของเขาสกัดกำปั้นนี้ไว้เช่นกัน ทั้งสองคนพลันตกอยู่ในการชะงักงันกันทั้งสองฝ่าย สำหรับเสี่ยวฉงแล้ว การตัดสินใจของหลิงหลานในคราวนี้เป็นประโยชน์ต่อเขาอย่างไม่ต้องสงสัย เปลี่ยนจากการที่เดิมทีตกอยู่ในสภาพเสียเปรียบมาเป็นสูสีกัน
ในขณะนี้เอง จู่ๆ ร่างของหลิงหลานก็เอนไปด้านหลัง มุมปากของเธอเหมือนกั
