ั้งสองฝ่ายเปิดฉากมหาสงครามอวกาศอย่างรุนแรง ทั้งสองประเทศมียานรบอย่างน้อยที่สุดหนึ่งพันลำ ทหารอวกาศแสนกว่าคนได้เสียชีวิตในสงครามอวกาศครั้งนี้
เมื่อเวลาเหลืออยู่ครึ่งชั่งโมงสุดท้าย ภายในห้องบัญชาการยานแม่ฮิงูเระเต็มไปด้วยความมืดครึ้ม สีหน้าของทุกคนต่างเป็นสีเทา พวกเขาสัมผัสได้ถึงความล้มเหลวจากแผนการรุกรานของพวกเขาในครั้งนี้
“ทำไมจนถึงตอนนี้ยังไม่มีข่าวคราวของอิเคดะคุงเลย?” เมื่อเห็นกองทัพหนุนของฝ่ายตรงข้ามกำลังจะมาถึง ผู้บัญชาการยานแม่ที่อยู่ในอวกาศก็เริ่มเดือดดาลขึ้นมา
คนข้างกายได้แต่ก้มหน้าเงียบๆ เวลานี้ทุกคนต่างรู้สึกว่าหัวหน้าทีมอิเคดะอาจจะอยู่ในสภาพเลวร้ายมากกว่าดีแล้ว
“บากะ ไอ้พวกขยะ!” ความจริงแล้วในใจผู้บัญชาเองก็สังหรณ์ใจว่าท่าไม่ดีแล้ว เพียงแต่เขาไม่ยอมเชื่อมาตลอดเท่านั้น พวกเขาย่อมไม่รู้ว่า หุ่นรบไพ่ราชาที่เหลืออยู่เพียงสองทีมของพวกเขา หนึ่งทีมในนั้นเสียชีวิตในเงื้อมมือของหลิงหลานอย่างไร้สุ้มไร้เสียงไปแล้ว ทว่าความจริงข้อนี้จะไม่มีคนรู้ไปตลอดกาล นอกจากพวกฉีหลงสี่คน
ส่วนอีกทีมโชคร้ายบังเอิญเจอหน่วยหุ่นรบผู้บัญชาการสูงสุดของค่ายทหาร ตัวผู้บัญชาการสูงสุดก็เป็นผู้ควบคุมหุ่นรบไพ่ราชาขั้นสูงสุด ขาดอีกแค่ก้าวเดียวก็สามารถเลื่อนขั้นไปสู่ระดับราชันได้ และคนที่อ่อนด้อยที่สุดในหน่วยรบคุ้มกันของเขาก็เป็นผู้ควบคุมหุ่นรบระดับพิเศษ นอกจากนี้ผู้บัญชาการของค่ายทหารก็เป็นคนเจ้าเล่ห์อีกด้วย เ