กเขาลำบากมาก มีหลายครั้งที่พวกเขาเกือบจะกลายเป็นอาหารของสัตว์อสูรระดับ F แล้ว เพียงแต่ ทุกครั้งที่ตกสู่ช่วงเวลาอับจนหนทาง จู่ๆ สัตว์อสูรนั้นก็หันหน้าวิ่งหนีหัวซุกหัวซุนด้วยความหวาดกลัว ก่อนจะหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยในชั่วพริบตา…มันทำให้พวกเขางุนงง ในขณะเดียวกันก็ดีใจที่พวกเขาได้รับความรักเมตตาของเทพีแห่งโชคลาภที่ทำให้เรื่องมหัศจรรย์อย่างการรอดชีวิตแปลกประหลาดแบบนี้เกิดขึ้นติดต่อกันหลายครั้ง
เสี่ยวซื่อที่อยู่ด้านข้างเบ้ปากทันที ไม่พอใจเทพีแห่งโชคลาภที่ไม่รู้ว่ามาจากที่ไหนแย่งชิงผลงานของเขาไป ‘ให้ตายสิ ถ้าไม่ใช่เพราะฉันปลดปล่อยไอชั่วร้ายกระหายเลือดที่ปกปิดไว้บนตัวลูกพี่ออกมาข่มขู่ให้ไอ้เจ้าพวกนั้นกลัวจนวิ่งหนีไปละก็ พวกนายคงกลายเป็นมูลสัตว์ของสัตว์อสูรไปนานแล้ว…ยังจะมาเทพีแห่งโชคภาพอีก….’
…………………….