ุมพื้นฐาน มีเพิ่มมาใหม่แค่ไม่กี่อันเท่านั้น และสิ่งที่หลิงหลานต้องการดูก็คือส่วนนี้
ไม่นานหลิงหลานก็ทำความเข้าใจของที่เพิ่มมาใหม่เหล่านั้นได้แล้ว ไม่มีอะไรแปลกประหลาดเลย โดนพื้นฐานแล้วต่างก็เป็นพวกปุ่มยิงอาวุธปืนใหญ่ เดิมทีหลิงหลานก็ไม่ค่อยใช้ของพวกนี้อยู่แล้ว นี่ทำให้ในใจหลิงหลานยิ่งรู้สึกมั่นใจเพิ่มขึ้น
“น่าเสียดาย นอกจากมีดคลื่นแม่เหล็กสองเล่มกับดาบแสงแล้ว หุ่นรบตัวนี้ก็ไม่มีอาวุธต่อสู้ระยะประชิดอะไรดีๆ อีก” เสี่ยวซื่อดูถูกความโง่เง่าของมีดคลื่นแม่เหล็กกับฟังก์ชั่นของดาบแสงที่มีแค่การแทงเท่านั้น
“พอให้ฉันใช้แล้วน่า” หลิงหลานบังคับหุ่นรบให้กุมดาบแสงไว้ที่มือซ้ายด้วยความคล่องแคล่ว ความยาวกับฟังก์ชั่นการแทงให้ความรู้สึกของมีดทหารสามคมมากๆ หลิงหลานพอใจอย่างยิ่งยวด
“เสี่ยวซื่อ รับตรวจสอบจำนวนปืนใหญ่รวมถึงพลังงานที่เหลืออยู่ด้วย” หลิงหลานไม่ได้เป็นคนบุ่มบ่ามไม่ได้ดูตามาตาเรือ เธออยากให้ทุกเรื่องอยู่ในการควบคุม
“ส่วนหัวมีระเบิดดาวกระจายต่อสู้อากาศยานเหลืออยู่สองลูก แขนซ้ายมีโล่แสงพลังงานเต็มเปี่ยม สามารถใช้ต่อสู้ติดต่อกันได้สองชั่วโมง พลังงานของดาบแสงไม่พอนิดหน่อย สามารถประคับประคองได้ประมาณสี่สิบนาทีเท่านั้น แขนขวามี ปืนไรเฟิลเลเซอร์พลังงานสูง 57mm สามารถยิงติดต่อกันได้สิบแปดนัด แล้วในหน้าอกใส่จรวดที่ถึงไม่ได้ใช้งานไว้สองลูก นอกเหนือจากเอเนอร์จอน[1]ขับเคลื่อนแล้ว เอเนอร์จอนหลักเหลือพล
