ยด์ เมื่อเกิดอันตรายขึ้น เธอก็สามารถถือมีดคมกริบฆ่าสัตว์ได้ทันที ส่วนพวกฉีหลง อู่จย่ง หลี่อิงเจี๋ย ลั่วล่างและเยี่ยซวี่มีปฏิกิริยาตอบสนองด้อยกว่าหลิงหลานเล็กน้อย พวกเขาแทบจะเตรียมการโจมตีออกมาพร้อมกัน บางทีอาจเป็นเพราะพวกหลิงหลานรับมืออย่างเยือกเย็น ทำให้ลูกเสือคนอื่นๆ ไม่ได้เกิดอาการลนลานขวัญหนีดีฝ่อแม้ว่าพวกเขาจะมีปฏิกิริยาตอบสนองค่อนข้างช้าก็ตาม ผ่านไปอีกหลายวินาที พวกเขาก็ทำการเตรียมตัวต่อสู้เสร็จ
……………
ผู้บัญชาการค่ายทหารที่เฝ้าสังเกตการณ์พวกเขาอย่างลับๆ ผงกศีรษะด้วยความพึงพอใจ “ลูกเสือที่มาคราวนี้ดีกว่าปีที่แล้วมากเลย คุณสมบัติทางด้านจิตใจไม่เลวเลย โดยเฉพาะคนที่มีปฏิกิริยาตอบสนองเร็วที่สุดคนนั้น ไม่ด้อยไปกว่าทหารใต้บังคับบัญชาของเราเท่าไหร่เลย”
เจ้าหน้าที่พลเรือนที่ดูเหมือนเสนาธิการข้างกายยิ้มกริ่มพลางเอ่ยว่า “ได้ยินกัปตันเฟยฉยงบอกว่า ลูกเสือพวกนี้ไม่เลวเอามากๆ มีหลายคนถึงขั้นเป็นปีศาจอัจฉริยะเลยครับ”
“อย่าไปฟังหมอนั่นพูดมั่วๆ เลย ในสายตาเขาขอแค่มีพรสวรรค์หน่อยก็กลายเป็นปีศาจอัจฉริยะกันหมดแล้ว สายตาแย่นิดหน่อยจริงๆ” ผู้บัญชาการค่ายทหารเบ้ปากเอ่ยด้วยรอยยิ้มหยัน
เสนาธิการได้ยินหัวหน้ากล่าวแบบนี้ก็ยิ้มและไม่ได้เอ่ยต่อไป อันที่จริงเขารู้สึกว่าสายตาตอนที่กัปตันเฟยฉยงฮ่าวพูดนั้นไม่เหมือนกับแต่ก่อน ดูผิดปกติอยู่บ้าง มันมีความอิจฉาขุ่นเคืองอยู่ข้างใน….
อย่างไรก็ตาม ในเมื่อหัวหน้าไม่ช
