“สยบเรียก” ใช้สำหรับกดทับและควบคุม
ทุกสิ่งที่เป็นโลหะหรือแร่ใด ๆ ล้วนอยู่ใต้การควบคุมของผนึกทองนี้
ไม่เพียงเท่านั้น ลวี่หยางยังสามารถใช้สมบัตินี้ควบคุมสิ่งที่ถูกมันกดทับไว้ และย้อนใช้สมบัติเหล่านั้นเล่นงานเจ้าของเดิมได้อีกด้วย
“เป็นของวิเศษแท้ ๆ!”
ลวี่หยางดีดนิ้ว เพียงครู่เดียว สมบัติล้ำค่าทั้งสามก็ถูกหลอมรวมเข้าร่าง
ในพริบตา เสื้อคลุมกำราบภัยร้อยทิศสวมแนบร่าง เจดีย์ขับไล่มัวหมองวางตั้งมั่นในรากฐานเต๋า ผนึกทองอันสูงส่งแขวนอยู่ที่เอว
เพียงยืนเฉย ๆ แสงศักดิ์สิทธิ์ก็เปล่งทะลุฟากฟ้า!
ลวี่หยางเห็นแล้วรีบหมุนพลังโอบอุ้มบรรพต ควบคุมแสงสมบัติทั้งหมดให้เร้นหาย นี่จึงเข้ากับนิสัยรักสันโดษของเขา
“แต่ถ้าจะพูดถึงของที่ล้ำค่าที่สุด…ต้องเป็นสิ่งนี้”
ลวี่หยางรำลึกขึ้นเล็กน้อย ในมือพลันปรากฏยันต์แผ่นหนึ่ง
ไม่ใช่ทอง ไม่ใช่หยก อักขระบนแผ่นยันต์ลอยระริกคล้ายลูกอ๊อด สานลวดลายเป็นรูปมังกรเมฆและวิหคประหลาด เมื่ออัดพลังเวทเข้าไป ก็เปล่งรัศมีทองเจิดจ้า ดั่งแสงฟ้าแผ่ซ่าน
ราชโองการแท้จารอักขระทองแห่งวังจักรพรรดิ!
สมบัติแท้ครึ่งก้าวที่หงยวิ๋นเจินเหรินหลอมในทะเลนอกแผ่นดิน ใช้ทั้งโลกบำเพ็ญเพียรปี้หยางเป็นเครื่องเซ่นบูชา เสียดายที่ยังไม่ทันเสร็จสมบูรณ์ เจ้าตัวก็ดับสูญไปเสียก่อน
ครุ่นคิดย้อนกลับไป ลวี่หยางก็เข้าใจแล้ว หงยวิ๋นเจินเหรินวางแผนไว้ใหญ่โตนัก ฟื้นฟูพลังถึงวางรากฐานสมบูรณ์แบบเงียบ ๆ เพื่อรอจงกวงเจินเหริน
