บการศึกษาโดนไม่รอให้หลิงหลานตอบ…
พอเห็นร่างของหุ่นรบเสือชีตาห์หลบหนีหายไปในชั่วพริบตาเนื่องจากต้านทานความละอายใจไม่ไหว หลิงหลานก็โมโหจนแทบจะล้มโต๊ะ ‘แม่งเอ๊ย ไอ้เวร! ฟังเธอพูดจบก่อนแล้วค่อยไปไม่ได้หรือไง?’
ผ่านไปเนิ่นนาน หลิงหลานที่สงบสติอารมณ์ลงก็หัวเราะพรืดออกมาทันที นี่เป็นครั้งแรกที่เธอพบว่าที่แท้ผู้ควบคุมเสือชีตาห์ก็มีเวลาที่ดื้อดึงขนาดนี้ แล้วหมอนี่ก็มโนมากเกินไปแล้ว
อย่างไรก็ตาม ในใจหลิงหลานก็มีความอาลัยอาวรณ์อยู่จางๆ เช่นกัน ถึงยังไงผู้ควบคุมหุ่นรบเสือชีตาห์ก็เป็นคนที่เธอรู้สึกว่าเป็นเพื่อนคนแรกในโลกแห่งนี้ แต่น่าเสียดายที่พวกเขาไม่ได้เจอกันในเวลาที่เหมาะสม ต่างฝ่ายต่างปกปิดสถานะตัวตนที่แท้จริงของตัวเองไว้ สุดท้ายก็ได้แต่กลายเป็นคนแปลกหน้าที่รู้ใจกันมากที่สุด
“เสี่ยวซื่อ ไปดูผลคะแนนของเขาหน่อย” ครั้งนี้หลิงหลานไม่อยากไปรบกวนการประเมินผลของอีกฝ่าย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออีกฝ่ายอยู่ในสภาพที่กอดความรู้สึกผิดไว้แต่แรก นี่ทำให้หลิงหลานเสียดายอยู่บ้าง ว่าไปแล้วเธออยากลาจากกับหุ่นรบเสือชีตาห์ด้วยดีมากจริงๆ
ไม่นาน เสี่ยวซื่อก็บอกผลคะแนนการประเมินสุดท้ายของหุ่นรบเสือชีตาห์ เวลาด้อยกว่าสถิติของหลิงเซียวไม่ถึงสองวินาที แต่ว่าผลคะแนนนี้ก็ทำให้เขาเข้าไปติดอยู่ที่อันดับห้าของผลคะแนนที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์ได้สำเร็จ
สุดท้ายเสี่ยวซื่อก็บอกหลิงหลานว่า คลื่นสมองของอีกฝ่ายได้หายออกไปจากมิติภ
