ม่ทันอยู่บ้าง
เนื่องจากสิ่งกีดขวางเคลื่อนที่อย่างไร้กฎเกณฑ์นี้มาอย่างแปลกประหลาดไม่อาจคาดเดาได้อย่างยิ่ง ไม่มีกฎเกณฑ์เลยสักนิดเดียวจริงๆ
ในขณะที่หลิงหลานกำลังวิ่งอย่างรวดเร็ว ขอบตาก็เห็นหินก้อนยักษ์พุ่งมาที่ด้านซ้ายของตัวเองฉับพลัน ดูจากความเร็วนั้น หลิงหลานรู้ดีว่ามันจะต้องกระแทกตรงเข้ากับเอวของหุ่นรบเธอแน่นอน
หลิงหลานตัดสินใจในชั่วพริบตา เธอปฏิเสธตัวเลือกหยุดระบบหุ่นรบฉุกเฉิน หลิงหลานรู้ดีว่าเมื่อหยุดการทำงานลง ความเร็วของหุ่นรบก็จะเพิ่มขึ้นมาไม่ได้อีกแล้ว เพราะว่าที่นี่ไม่มีพื้นที่และโอกาสให้หุ่นรบค่อยๆ เพิ่มความเร็วรุดไปข้างหน้า การตัดสินใจในตอนนี้มีแต่ต้องอาศัยความเร็วเพื่อฝ่าทะลวงไปเท่านั้น
การตัดสินใจของหลิงหลานเหมือนกับหุ่นรบเสือชีตาห์ นั่นก็คือทำการเตรียมยืมแรง อุปกรณ์ขับเคลื่อนที่อยู่ตรงเอวสองฝั่งของหุ่นรบหลิงหลานเปิดใช้งานพร้อมกัน ยืมพลังของอุปกรณ์ขับเคลื่อนให้เพิ่มความเร็วของหุ่นรบขึ้นมาหนึ่งระดับอีกครั้ง
อย่างไรก็ตาม ก้อนหินยักษ์มาเร็วมากเกินไป ต่อให้หลิงหลานเปิดใช้งานอุปกรณ์ขับเคลื่อนของหุ่นรบในชั่วพริบตาเพื่อให้ความเร็วของหุ่นรบสูงขึ้นเล็กน้อย ก็ทำได้แค่ให้หุ่นรบหลุดพ้นจากขอบเขตของก้อนหินยักษ์ได้มากกว่าครึ่งตัวเท่านั้น ขาหลังของหุ่นรบกระต่ายยังไม่สามารถหลุดออกจากขอบเขตการชนของก้อนหินยักษ์ได้
“จะล้มเหลวแล้วเหรอ?” ผู้ควบคุมเสือชีตาห์ขมวดคิ้วอย่างเงียบๆ เนื่องจากเวลานี้
