ุดของเธอก็แค่เกือบถึงสามนาทียี่สิบวินาทีเท่านั้น ยังห่างชั้นกับเวลาสามนาทีมากเกินไปจริงๆ…
เมื่อบังคับจนถึงขีดสุด ต่อให้จะเพิ่มเวลาขึ้นอีกหนึ่งวินาทีก็แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย หลิงหลานคล้ายกับคาดการณ์ถึงการล้มเหลวของภารกิจครั้งนี้ได้ล่วงหน้าเลย ความรู้สึกเจ็บชาไปจนถึงก้นบึ้งของหัวใจจากการที่ร่างกายถูกไฟช็อตนั้นหวนมาอีกครั้ง ตัวเธอก็อดสั่นเทาขึ้นมาไม่ได้
หลิงหลานยิ่งคิดก็ยิ่งร้อนใจ ผลจากการฝึกฝนผ่านด่านหลายครั้งต่อมาก็ยิ่งแย่ลง ความรู้สึกแบบนี้เหมือนกับครั้งที่แล้วที่เธอฝึกฝนตามวิธีการฝึกความเร็วมือที่พ่อสอนจนถึงจุดคอขวดก็ไม่ปาน หลิงหลานคิดในใจว่านี่เป็นขีดจำสกัดสูงสุดของเธอแล้วหรือเปล่า ความจริงแล้วเธอไม่เหมาะกับการควบคุมหุ่นรบเลย?
สภาพจิตใจของหลิงหลานแบบนี้ไม่เหมาะกับฝึกฝนควบคุมหุ่นรบ มิติการเรียนรู้ที่จู้จี้จุกจิกก็ไล่หลิงหลานออกมาอย่างไร้ความปรานี
เสี่ยวซื่อที่เดิมทีกำลังง่วนอยู่กับการหาแต้มผลการรบก็สัมผัสได้ว่าลูกพี่อารมณ์ไม่ดี เขารีบวางเรื่องในมือลงแล้วหนีกลับมาสอบถามสาเหตุ เมื่อรู้ว่าเจอจุดคอขวดอีกครั้ง เขาก็แนะนำให้หลิงหลานออกไปเดินเที่ยวในโลกเสมือนจริงด้านนอกเพื่อปรับอารมณ์อีกครั้ง
หลิงหลานรู้สึกว่าอยู่ในมิติภารกิจมาตลอดก็หาทางแก้ไขปัญหาอะไรไม่เจอ ยิ่งไปกว่านั้นประสิทธิภาพในการฝึกฝนก็แย่ลงเรื่อยๆ ไม่สู้ออกไปข้างนอกผ่อนคลายจิตใจ แล้วเธอก็นึกขึ้นมาได้อีกครั้งว่าหลังจากที่ได้เรียนค
