าง มีแค่ร่างกายที่แย่มากเกินไป การกลายพันธุ์ทางจิตสร้างภาระให้กับร่างกายมากเกินไปจริงๆ
……….
ทางด้านหลิงหลานก็ดีใจที่สลัดบุคคลอันตรายทิ้งได้ในที่สุด เธอตัดสินใจเดินเที่ยวอยู่บนถนนของเมืองหลวงต่อ ยากมากที่เธอจะออกมาได้สักครั้ง ดังนั้นต้องเที่ยวให้หนำใจถึงจะดี เธอเดินไปถึงถนนหุ่นรบสายหนึ่งโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว ถนนหุ่นรบสายนี้ไม่ใช่ร้านหุ่นรบที่วางขายของเล่นเหมือนกับในสถาบันศูนย์กลางลูกเสือ หากแต่เป็นร้านค้าที่ตั้งขายหุ่นรบซึ่งเป็นอาวุธนักรบเดี่ยวที่แข็งแกร่งที่สุดของสหพันธรัฐอย่างแท้จริง
หลิงหลานเดินทอดน่องอยู่บนถนนไปได้ช่วงหนึ่งก็เดินสุ่มเข้าไปในร้านหุ่นรบแห่งหนึ่งที่ชื่ออันจี๋
เมื่อหลิงหลานเข้าไปในร้าน ก็เห็นพนักงานร้านหลายคนที่อยู่ด้านในเคาน์เตอร์ของร้านค้ากำลังพูดคุยกันอยู่ พวกเขามีทั้งผู้ชายและผู้หญิง เดิมทีพวกเขายังทำท่าคิดจะออกมา แต่เมื่อเห็นหลิงหลานเข้ามาคนเดียวก็หยุดการกระทำลง
เสี่ยวซื่อเบ้ปากเอ่ยด้วยความโมโหว่า “พวกเขาไม่เข้ามาบริการพวกเรา คิดว่าพวกเราไม่มีเงินหรือไง?”
หลิงหลานกลับไม่รู้แปลกใจ “อายุของรูปลักษณ์ฉันในตอนนี้เพิ่งจะ 16 ปีเต็มนะ แล้วข้างกายก็ไม่มีผู้ปกครองมาเป็นเพื่อน นายคิดว่าจะซื้อหุ่นรบไหวเหรอ? พวกเขาเมินเราก็เป็นเรื่องธรรมดามากแล้ว นอกจากนี้ไม่มีพวกเขาอยู่ข้างๆ พวกเราก็จะเดินเที่ยวได้อิสระมากขึ้น? มีความสุขมากขึ้นไม่ใช่เหรอ?”
เสี่ยวซื่อคิดได้ทันที “ก็จริงนะ แต
