“ลูกพี่อยากรู้โฉมหน้าที่แท้จริงของอีกฝ่ายไหม? ฉันไปตรวจสอบให้ได้นะ” ดวงตาทั้งสองข้างของเสี่ยวซื่อเปล่งประกาย ราวกับหาของเล่นอะไรบางอย่างที่น่าสนุกเจอ
หลิงหลานกำลังคิดจะตอบว่าดี ทันใดนั้นเธอก็เอ่ยถามด้วยสีหน้าระมัดระวังว่า “นายจะตรวจสอบยังไง?”
เสี่ยวซื่อพูดด้วยใบหน้าที่ตื่นเต้นว่า “แน่นอนว่าต้องแทรกซึมเข้าไปในร่างจิตของอีกฝ่ายอยู่แล้ว ฉันก็จะเห็นตัวตนที่แท้จริงของอีกฝ่ายได้”
“ไม่อนุญาต!” หลิงหลานตวาดเสียงสูงอย่างเฉียบขาดในห้วงสติ
หลิงหลานไม่ได้ลืมเรื่องที่เกิดขึ้นในมิติภารกิจของพ่อเธอ เสี่ยวซื่อเคยบอกว่าร่างจิตของผู้แข็งแกร่งสามารถสังเกตเห็นเขาได้ ถึงขนาดที่สามารถควบคุมเสี่ยวซื่อ สร้างความเสียหายให้กับเสี่ยวซื่อได้โดยตรง ใครจะไปรู้ว่าแฮคเกอร์ที่พัฒนาเป็นผีซวีตรงหน้านี้จะสร้างความเสียหายร้ายแรงอะไรต่อเสี่ยวซื่อหรือไม่
“ทำไมล่ะ?” เสี่ยวซื่อตกใจเสียงตวาดอย่างเด็ดขาดของหลิงหลาน ควรรู้ไว้ว่าต่อให้หลิงหลานจะใช้ความรุนแรงในบ้าน แต่เธอก็ไม่เคยทำหน้าเคร่งขรึมใส่เขาเลย สีหน้าน้ำเสียงที่ดูเคร่งเครียดนั้นทำให้เสี่ยวซื่อตกใจ ในขณะเดียวกันก็เจ็บปวดมากเช่นกัน ทั่วทั้งใบหน้าเขาแสดงความคับแค้นใจ เริ่มสงสัยว่าหลิงหลานไม่ชอบเขาแล้วใช่ไหม ถึงได้ทำกับเขาแบบนี้
“ข้อแรก พวกเราไม่มีความแค้นกับเขา ทำไมต้องไปแหย่เขาด้วย ถ้าเกิดกระตุ้นโทสะอีกฝ่ายจนเขาไม่ยอมปล่อยขึ้นมา พวกเราก็จะเจอปัญหามากเหมือนกัน….”
ในตอนที
