ห้เขาอยากจะทำร้ายเธออีกก็ไม่ง่ายดายขนาดนั้นแล้ว เธอต่อสู้จนไร้คู่ต่อกรในสถาบันศูนย์กลางลูกเสือ ถึงแม้ว่าจะอ่อนแอในโลกเสมือนจริงนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้อ่อนแอจนถึงขั้นไม่มีแรงสู้กลับเลยสักนิด สรุปแล้วหลิงหลานยังคงมั่นใจอยู่บ้าง
ด้วยเหตุนี้เอง สภาพจิตใจของหลิงหลานจึงกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง เธอใจเย็นมองดูทุกสิ่งทุกอย่างในสนามประลองคร่าวๆ
สนามประลองใหญ่มาก มันใหญ่จนน่าตกใจกลัวอยู่บ้าง มันเหมือนกับสนามบาสเวอร์ชั่นขยายใหญ่ในชาติก่อน เพียงแต่พื้นที่ตรงกลางเปลี่ยนจากรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าเป็นรูปวงกลมขนาดใหญ่ยักษ์แทน รอบด้านต่างเป็นที่นั่งผู้ชมเรียงชิดกันเป็นชั้นๆ หลิงหลานนับอย่างละเอียดแล้วจากด้านล่างขึ้นมาข้างบนมีอยู่ 12 ชั้น คาดว่าสนามต่อสู้นี้สามารถรองรับผู้ชมได้ห้าแสนคน เมื่อเทียบกับชาติที่แล้ว นี่ย่อมเป็นสังเวียนยักษ์แน่นอน ถ้าหากอยู่ในโลกความจริง มันจะเป็นอาคารที่ใหญ่โตขนาดไหนนะ
หลิงหลานถอนหายใจ สิ่งปลูกสร้างในโลกอนาคตจะขยายใหญ่มากขึ้นไปทุกที ตอนนี้เธอไม่รู้ว่าสนามประลองหุ่นรบที่เธอคิดว่าใหญ่โตมโหราฬนี้จะเป็นแค่สนามขนาดเล็กเท่านั้น ดาวเว่ยหลานเป็นดาวระดับสาม เมืองหลวงของมันก็เป็นเมืองหลวงชั้นสามเช่นกัน ดังนั้นมันเลยได้แต่มีสนามประลองหุ่นรบขนาดเล็กแบบนี้เท่านั้น
เมืองหลวงชั้นสองสามารถมีสนามประลองขนาดกลางได้ ซึ่งสนามขนาดกลางสามารถบรรจุคนได้แปดแสนคน ส่วนเมืองหลวงระดับหนึ่งสามารถมีสนามประลองขนาด
