เพิ่มมากขึ้น สุดท้ายเสียงกระทบกันของลูกปัดคริสตัลก็เชื่อมกันเป็นเสียงเดียว ไม่มีช่องว่างเสียงอะไรอีก ตอนนี้หลิงหลานมองไม่ออกอีกแล้วว่าในมือของหลิงเซียวเกิดอะไรขึ้น เธอเห็นเพียงแต่ภาพเบลอๆ เท่านั้น
หลิงหลานคิดว่านี่ถึงขีดสุดแล้ว แต่ไม่นึกเลยว่า เรื่องที่ทำให้คนตื่นตกใจมากกว่าเดิมก็เกิดขึ้น หลิงหลานค่อยๆ มองไม่เห็นภาพเบลอแล้ว เธอเหมือนกับมองเห็นหลิงเซียวกางมือของเขาออกคล้ายกับดอกบัวที่บานสะพรั่งก็ไม่ปาน แต่ในฝ่ามือกลับไม่มีลูกปัดพวกนั้นอยู่เลย
หลิงหลานรู้ว่านี่เป็นเรื่องเท็จ นี่คือความเร็วที่ถึงขั้นน่ากลัวแล้ว ถึงกับทำให้ดวงตาเกิดภาพลวงตาผิดๆ กลับไปภาพที่เธอเห็นเมื่อตอนแรกเอง นี่เป็นการเข้าใจผิด และก็เป็นความเร็วขั้นสุดยอดจนถึงกับเกิดภาพลวงตาเช่นกัน
ยังไม่ทันที่หลิงหลานจะได้สติกลับมา เธอก็ได้ยินเสียงโพละๆๆ ดังติดต่อกันทั้งหมดเก้าเสียง หลังจากเสียงนี้ หลิงเซียวก็หยุดขยับนิ้วมือทันที ตอนนี้หลิงหลานรู้สึกว่าดวงตาของเธอเจ็บปวดอย่างหาใดเปรียบ น้ำตาร่วงเผาะๆ เธอพยายามมองความเร็วที่เหนือกว่าขีดจำกัดมากเกินไป จนสุดท้ายกลับถูกมันแว้งกัดแทน
ไม่ง่ายเลยกว่าหลิงหลานจะรู้สึกดีขึ้น จากนั้นก็ค่อยลืมตาขึ้นมา เธอเห็นหลิงเซียวยืนอยู่ตรงหน้าเธอด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม มือขวากำหมัดหลวมๆ
“ฉันโอเคแล้ว” หลิงหลานพูดอย่างกระอักกระอ่วน เธอเบนความสนใจไปที่มือขวาของหลิงเซียว
หลิงเซียวแบมือขวาของตัวเองช้าๆ ลูกปัดคริสต
