ับประกันว่าพวกเด็กๆ ที่ยังไม่มีสามมุมมอง[1]ที่ถูกต้องจะไม่เดินไปในทางที่บิดเบี้ยว ไม่ใช่ว่าเกมออนไลน์เมื่อหมื่นปีก่อนก็จงใจสร้างหมู่บ้านมือใหม่เพื่อปกป้องสิทธิประโยชน์ของผู้เล่นใหม่เหรอ?
ไม่พูดถึงเสี่ยวซื่อที่ตอนนี้เลื่อมใสศรัทธาหลิงหลานราวกับน้ำในแม่น้ำเหลืองที่ท่วมเอ่อไม่ยอมหยุด…หลิงหลานใช้เวลาหนึ่งวันเดินเตร่ในโลกใบน้อยที่ถูกปิดกั้นแห่งนี้ด้วยความสนใจอย่างยิ่ง ทำความเข้าใจสภาพคร่าวๆ ของเมืองที่ปิดตายแห่งนี้
เมืองมีขนาดใหญ่มาก มันยังใหญ่โตกว่าสถาบันลูกเสือในโลกแห่งความจริงร้อยเท่า หลิงหลานประเมินดูแล้ว ถ้าหากไม่มีเวลาสักหลายปีก็คงไม่สามารถรู้ทุกซอกทุกมุมของเมืองนี้ นี่อาจจะเป็นเพราะเพื่อจัดการกับนักเรียนลูกเสือถึงได้ทำให้ใหญ่โตขนาดนี้ ถึงยังไงพวกเขาก็จะต้องอยู่ในสถาบันลูกเสือมากกว่าสิบปี ถ้าหากพวกเขาเที่ยวเมืองนี้หมดได้ในเวลาไม่กี่วันละก็ พวกนักเรียนจะต้องก่อความวุ่นวายแน่นอน
เวลาในโลกเสมือนจริงไม่ได้เพิ่มมากขึ้นเหมือนกับที่หลิงหลานคิดไว้ หากแต่เหมือนกับเวลาในโลกความเป็นจริง พูดอีกอย่างก็คือหนึ่งวันในโลกเสมือนจริงก็คือหนึ่งวันในโลกความเป็นจริง
หลิงหลานเดินเล่นอยู่ในร้านค้าของเมืองสักพัก ก่อนจะพบว่าไม่มีของอะไรที่ประหลาดไม่อาจทำความเข้าใจได้เลย ของที่วางในร้านค้าต่างก็เป็นของที่มีอยู่ในโลกความเป็นจริง หลังจากที่สอบถามแล้วถึงค่อยทราบว่า ที่จริงแล้วของที่วางขายในร้านค้าของโลกเสมือนจ
