ล็อกอินของแคปซูลล็อกอินเป็นหอประชุมใหญ่ของสถาบัน
หลิงหลานมองซ้ายมองขวา แต่ไม่พบตัวเลือกรูปลักษณ์เลย เธอเห็นพียงลำเสาแสงที่มีแสงระยิบระยับกำลังหมุนวนอยู่ช้าๆ
ในขณะที่หลิงหลานกำลังงุนงงอยู่นั้นก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นในห้วงสติว่า “ลูกพี่ เธออยากเปลี่ยนรูปลักษณ์กับชื่อไหม?”
“เสี่ยวซื่อ? นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?” ไม่ใช่ว่าเชื่อมต่อคลื่นสมองเหรอ? พาเสี่ยวซื่อออกมาได้ยังไง?
เสี่ยวซื่อกล่าวด้วยความภาคภูมิใจว่า “ฉันเป็นใคร? ฉันเป็นเทพในโลกเสมือนจริงนะ ขอเพียงมีสัญญาณล็อกอิน จะมีที่ไหนที่ฉันไปไม่ได้ล่ะ?” หลิงหลานยังไม่ทันเอ่ยถามต่อ เขาก็ถามขึ้นอีกครั้งว่า “ลูกพี่จะเปลี่ยนรูปลักษณ์กับชื่อไหม?”
“ฉันเพิ่งจะคิดว่าทำไมถึงไม่มีตัวเลือกรูปลักษณ์เลย มันอยู่ที่ไหน? รีบบอกฉันมาเร็ว” หลิงหลานเอ่ยถามด้วยความดีใจ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้สัมผัสโลกเสมือนจริง เธอยังไม่รู้ว่าต้องทำยังไงจริงๆ
เสียวซื่อได้ยินคำกล่าวก็เอ่ยด้วยใบหน้าดูถูกว่า “ขอร้องล่ะลูกพี่ จะไปมีตัวเลือกรูปลักษณ์อะไรได้ที่ไหน พอถูกโปรแกรมหลักยืนยันคลื่นสมองแล้ว มันก็จะลอกเลียนแบบรูปลักษณ์กับชื่อในโลกความเป็นจริงโดยอัตโนมัติ นี่ก็เป็นไอดีเพียงหนึ่งเดียวที่สามารถเข้าไปในโลกเสมือนจริงนะ”
หลิงหลานพูดอย่างหดหู่ว่า “นี่ไม่มีความรู้สึกของโลกเสมือนจริงเลย มันเชื่อมต่อกับโลกความเป็นจริงเข้าด้วยแล้ว”
“ไม่อย่างนั้นรัฐบาลที่นี่จะควบคุมโลกเสมือนจริง
