รู่นี้
หลิงหลานไม่ได้อ้อยอิ่งมาก เธอคิดว่าตัวเองไม่เหมาะกับอยู่ในหมู่บ้านที่จำเป็นต้องสร้างขึ้นใหม่แห่งนี้ และพวกชาวบ้านยังไม่ได้ตื่นกลับมาจากความโศกเศร้า ดังนั้นจึงไม่ได้สังเกตเห็นการจากไปของหลิงหลานเลย
“ผู้มีพระคุณ อย่าไปนะ” เวลานี้เองเด็กหนุ่มที่นำพาชาวบ้านที่พวกเขาช่วยเหลือไว้ก็ตะโกนเสียงดังลั่นและรีบเข้ามา
หลังจากเสียงตะโกนนี้ ชาวบ้านก็เหมือนกับตื่นขึ้นจากความโศกเศร้า พวกเขาล้อมวงเข้ามาอย่างแน่นหนา ทยอยกันขอร้องหลิงหลานว่าอย่าจากพวกเขาไป
หลิงหลานไม่ได้หันกลับไป เธอเพียงแต่ตอบกลับอย่างเฉยชาว่า “ฉันไม่ใช่ผู้มีพระคุณของพวกคุณ”
“ไม่ คุณเป็น ถ้าไม่ใช่เพราะคุณกำจัดผู้ร้ายส่วนใหญ่แล้วละก็ พวกเราไม่มีทางรอดชีวิตต่อไปได้” พวกชาวบ้านย่อมไม่เชื่อคำพูดของหลิงหลานแน่นอน ถ้าไม่ใช่เพราะหลิงหลานลงมือ ต่อให้พวกเขาสู้สุดชีวิตอีกแค่ไหน ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของผู้ร้ายพวกนั้น
“คุณช่วยพวกเราไว้ พวกเรายินดียอมรับคุณเป็นเจ้านาย” บางทีพวกชาวบ้านอาจจะซื่อสัตย์จริงใจ หรือบางทีพวกเขาอาจจะต้องการการปกป้องคุ้มครองของผู้แข็งแกร่งก็ได้เหมือนกัน ดังนั้นทุกคนจึงเห็นด้วยกับข้อเสนอของเด็กหนุ่ม พวกเขายินดีกลายเป็นคนรับใช้ของหลิงหลาน
คำพูดของชาวบ้านทำให้หลิงหลานนึกถึงภาพแผ่นที่สาม ตัวเอกคนนั้นมีลูกน้องนับไม่ถ้วน บางทีที่นี่ก็คือจุดเริ่มต้นของการที่เขาครอบครองอำนาจ ตามขั้นตอนของภารกิจแล้ว เธอควรจะรับปาก หลังจากนั้นก็เผ
