หลิงหลานลอบเข้าไปในหมู่บ้านอย่างลับๆ เวลานี้ภายในหมู่บ้านกลายเป็นทะเลเลือดนรกบนดินไปหมดแล้ว คนในหมู่บ้านจำนวนไม่น้อยตายอยู่บนถนนหรือไม่ก็หน้าประตูบ้าน ทุกคนต่างเบิกตาโพลง ตายตาไม่หลับ พวกเขาแสดงสีหน้าแตกต่างกันไป มีความหวาดกลัว มีความผิดหวัง ยิ่งไปกว่านั้นยังมีความปวดร้าวอย่างพูดไม่ออก บางทีพวกเขาอาจจะเจ็บแค้นมาก พวกเขาอยู่ที่นี่กันอย่างสงบแต่ทำไมเภทภัยกลับมาถึงตัวพวกเขาได้
หลิงหลานย่อตัวปิดตาของชาวบ้านคนหนึ่งที่เสียชีวิตน่าอนาถบนถนนอย่างเงียบเชียบ ตอนนี้แววตาของหลิงหลานไม่มีอารมณ์ความรู้สึกเลยสักนิดเดียว มันสงบนิ่งราวกับน้ำ ไอเย็นที่น่ากลัวตลบอบอวลมาจากตัวเธอ
ตลอดทางที่เธอเดินไปก็เห็นผู้ร้ายกลุ่มเล็กๆ หลิงหลานลงมือเก็บกวาดจัดการอย่างเฉียบขาด หลังจากนั้นก็จากไปอย่างเงียบๆ เมื่อเห็นผู้ร้ายกลุ่มใหญ่ เธอก็เลือกหนีไป บางทีผู้ร้ายเหล่านี้อาจจะบ้าคลั่งการสังหาร ไม่ได้สนใจเลยว่าเพื่อนรอบๆ พวกเขากำลังลดลงไปทีละนิด
เมื่อหลิงหลานจัดการผู้ร้ายอีกกลุ่ม เธอก็เปิดเผยช่องโหว่ให้กับผู้ร้ายคนหนึ่งที่กำลังอยู่ในมุมอับพอดีโดยไม่ได้ตั้งใจ
หลิงหลานพบข้อผิดพลาดของเธอในนาทีแรก กริชในมือซัดตรงออกไปเสียบทะลุลำคอของอีกฝ่าย แต่มันก็ยังช้าไปก้าวหนึ่ง เสียงผิวปากแหลมคมหนึ่งดังขึ้นภายในหมู่บ้านที่เต็มเปี่ยมไปด้วยกลิ่นคาวเลือดนี้
หลิงหลานอดร้องด้วยความเสียดายไม่ได้ ผู้ร้ายพวกนี้มีวิธีการส่งข้อความระหว่างกันในชั่
