ได้หยุดฝีเท้า ตอนที่ผู้ร้ายคนอื่นๆ ยังไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองนั้น เธอก็ปล่อยพละกำลังและความเร็วสูงสุดออกมา
คนที่เหลืออยู่มองไม่เห็นอะไรเลย บางทีคนที่มีสายตาเฉียบแหลมอาจจะมองเห็นเงาสายหนึ่งที่ผ่านวูบไป กระพริบตาทีเดียวหลิงหลานก็กำจัดสี่คนไปได้อย่างเรียบร้อย ก่อนจะพุ่งเข้าไปหาหัวหน้าเล็กผู้นำที่เหลืออยู่คนนั้นในชั่วพริบตา
หัวหน้ากลุ่มเล็กเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในนี้อย่างไม่ต้องสงสัย เขารู้ว่าคราวนี้พวกเขาชนเข้ากับแผ่นเหล็กแล้ว เขาควรจะตะโกนเสียงดังทันทีเพื่อให้ยอดฝีมือในหมู่บ้านรีบเข้ามา…
หัวหน้ากันคอของตัวเองตามจิตใต้สำนึก สายตาที่เฉียบคมกว่าผู้ร้ายทั่วไปทำให้เขามองเห็นลูกน้องของเขาต่างเสียชีวิต ภายใต้การปาดคอในกระบวนท่าเดียว
เขาคิดว่า ขอเพียงป้องกันไว้สักพัก ขอเพียงเขาสามารถตะโกนออกมา ก็สามารถบอกลูกพี่ที่อยู่ด้านในว่าศัตรูมาแล้ว…บางทีเขาอาจจะยังมีโอกาสรอดชีวิต
อย่างไรก็ตาม ความฝันนั้นสวยงาม ส่วนความเป็นจริงกลับโหดร้าย หลิงหลานจะให้เขามีโอกาสแบบนี้ได้ยังไง? ไม่อย่างนั้นเธอก็คงไม่ใช้เหยื่อล่อดึงดูดลูกน้องกลุ่มใหญ่ของเขาไปหรอก เธอไม่อยากให้พวกเขามีโอกาสแจ้งเพื่อนในหมู่บ้าน
พริบตาที่หัวหน้าคิดจะตะโกนดังลั่น เขาก็พลันรู้สึกได้ว่าฝ่ามือของตัวเองคล้ายกับถูกอะไรบางอย่างแทงทะลุมา ต่อจากนั้นก็เป็นลำคอของเขา เนื่องจากความเร็วอันน่ากลัวทำให้เขาไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวด เขาคิดว่าเขาจะเจ็บ แต่จนกร
