็นเพียงชาวบ้านที่ถูกจับเป็นกลุ่มแรก และในหมู่บ้านยังมีชาวบ้านอีกมากมายที่โอกาสรอดชีวิตมีน้อยมาก
หลิงหลานกลายเป็นจุดสนใจของผู้คนอีกครั้ง หลิงหลานเพียงแต่กำชับเด็กหนุ่มให้พาชาวบ้านพวกนี้ไปหาสถานที่ซ่อนตัวก่อน ส่วนเธอก็จะเข้าไปสำรวจในหมู่บ้าน
หลิงหลานพุ่งเข้าไปในหมู่บ้านท่ามกลางแววตาตื้นตันใจของผู้คน เธอไม่ได้ทำเพื่อชาวบ้านพวกนี้ หากแต่ทำเพื่อความโหดเหี้ยมในใจ นั่นก็คือเธออยากสังหารเดรัจฉานที่ไร้ความเป็นคนพวกนั้นให้หมด แน่นอนว่าเธอเองก็ดีใจเหมือนกันที่สามารถช่วยเหลือชาวบ้านได้อย่างราบรื่น
หลิงหลานไม่มีความคิดที่เรียกว่าผู้กอบกู้ เธอแค่ไม่อยากให้โลกนี้มีเดรัจฉานที่ไร้ความเป็นคนแบบนี้อยู่ บางทีประวัติศาสตร์เรื่องการรุกรานจีนที่ทำให้ประชาชนในยุคปัจจุบันเจ็บปวดเคียดแค้นเมื่อชาติที่แล้ว บาดแผลที่ซ่อนลึกอยู่ในใจอาจจะยังคงอยู่บนตัวลูกหลานเยี่ยนหวง[1]มาตลอด ดังนั้นเมื่อเห็นเหตุการณ์ที่คล้ายคลึงกัน ก็อดระเบิดออกมาไม่ได้
“ฉันก็คือฉัน ใช้ชีวิตทำตามหัวใจเท่านั้น” หลิงหลานลืมเลือนภารกิจไปชั่วคราว เธอคิดแค่ว่าจะระเบิดอารมณ์ความคลุ้มคลั่งอย่างเปิดเผยเท่านั้น ปลดปล่อยปีศาจที่ถูกเธอขังไว้ในใจของเธอออกมา
ใช่แล้ว ตัวเธอที่เคยสูญเสียการควบคุมภายใต้การทรมานอันแสนโรคจิตของหมายเลขห้าก็คือปีศาจที่สังหารผู้คนราวกับถางหญ้า ทว่าการเผชิญหน้ากับเดรัจฉานที่ห่มหนังมนุษย์ช่างเหมาะกับให้ปีศาจในใจเธอฟื้นคืนชีพเหลือเกิ
